m istəyirdi. Bir köhnə evə getmək

Layla darvazadan içəri keçib həyətə baxdı. Gözlərini silib yeriməyə davam etdi. Xatırlayırdı...Səlimin bu pilləkəndə oturuşunu xatırlayırdı. Özünə lənət oxuyurdu...necə incitmişdi Səlimi.Ölümünə səbəb olmuşdu. Pilləkənin üstündə gördüyü zərfi götürdü...həvəssizcə açıb oxudu...Məktub bitəndə daha çox ağlayırdı...Sağol Salam'ım...
Layla öz-özüne dediki ikimizdə vicdan əzabından öləcəyik...ikimizdə sevgidən öləcəyik...Təkcə Zöhrəylə Xəzridən başqa.

Layla pilləkənləri hər qalxdıqda keçmişə addımlayırdı...Əlini divara sürtərək, sıradakı otağa daxil oldu...

Bir hekayənin sonuna çata bilərsiniz. Amma o hekayə bitməz. Bitməyən bir hekayəyə heç kimin ehtiyacı yoxdur.
Sonluq deyə bir şey yoxdur. Davam edən bir həyat üçün son yoxdur. Sənin sonun ola bilər, amma həyatın sonu yoxdur. Sənin də sonun yoxdur.Öldükdən sonra da yaşayırsan...elə ya da belə
Xöşbəxt sonluq isə tamamilə uydurmadır. Sonluq heç vaxt xöşbəxt olmaz. Necə olsunki...çoxumuz üçün son demək ölümdür. Siz xöşbextliyi 20,30...50 il dada bilərsiniz...Amma sonra ölüm gəlir xöşbəxtliyi zəhər edən ölüm...
-----------------------------------------
Salam əzizlərim. Necəsiniz? və bəli bu da sözün yarıda kəsildiyi yer. Hekayə bitmədi yarıda ölüm kəsdi. Gerçək həyatdakı kimi...
Bilirəm bəziləriniz toy gözləyirdiniz amma təəssüf edirəm. Laylanı üçündən biriy evləndirməyə əlim gəlmədi. Hər birinizə təşəkkür edirəm. Özünüzə yaxşı