yox!"

" Ata..."

" Kifayətdi! Get özünü işə qəbul etdir."

" Anam olsaydı..."

Layla üzündə his etdiyi sızıyla arxaya səndələdi. Fuad bəy etdiyinə peşman olmuşdu, açıq şəkildə olan əlini yumruq edib, Laylaya arxasını döndü.

" Yaxşı bu həftə dincəl. Gələn həftədən plana uyğun davam et."

" Bağ evinə gedəcəm..."

Atasından cacab gəlmədiyini görüb pilləkənləri ağır addımlarla qalxmağa başladı..
-----------------------------------------
İndi bu yol Laylaya daha uzun gəlmişdi. 1 həftə 1 həftə idi. Dincələ bilərdi.1 həftə özü ola bilərdi. 1 həftə öz həyatınl yaşaya bilərdi. 12 də oyanıb gecə 3 də yata bilərdi. Axırki çatmışdı bağ evinin böyük darvazasından içəri keçib,ayaqqabılarını çıxartdı. Ayaqlarını otlara sərt basaraq, evə tərəf qaçırdı...Sanki azadlığa qaçırdı, anasına qaçırdı...qapını cəld açıb içəri keçdi. Çantasındakı köhnə kaseti yerləşdirib, Böyük ekranın qarşısında əyləşdi. İndi o anasının səsini gülüşünü rahatca dinləyə bilərdi...Axşam saat 8-ə qədər anasının doğumdan sonrakı videosuna baxmışdı. Sözlərini əzbərləmişdi

" Soyuqlayacaq, onun üstünü qalın edin."

Bir daha təkrar izləyəcəkdiki işıqlar qəflətən söndü. Layla qaranlıqdan qorxmurdu. Atası onu cəzalandırarkən qaranlıq otaqlara öyrəşmişdi. Axırki şkaflardan birində şam tapıb yandırdı.

Ancaq Səlim nə şam, nə də kibrit tapa bildi.Ya soyuqdan ya acından öləcəkdə. 3 cü mərtəbənin balkonuna telfonun işığıyla çıxıb ətrafa baxdı

" Qazlar niyə kəsilib axı!"

Ətrafdakı evlər boş idi. Tam ümidini itirirdiki qarşıdakı evin pəncərəsindən gələn işığı gördü

" Əla.Ölməyəcəm"

Pilləkənlərdən tez-tez düşmək istəyərkən, yüngülcə yıxıldı amma telfonu o qədər şanslı deyildi.Paramparça olmuşdu.Axırki həyətə çıxa bilmişdi. İşıq gələn evə tərəf gedib qapını döydü.

Layla vaxtsız gələn naməlum qonağın kim olduğunu bilmirdi və qorxurdu. Səlim isə var gücüylə qışqırırdı

" İçəridəki qapını aç yoxsa bu yağışın altında soyuqlayacam."

" Hey insanlıq ölüb?!"

Bu səsi Layla