a tanıyırdı

"Səlim"

Yavaş-yavaş qapıya gedib açdı.Səlim qarşısında Laylanı görəndə təəccübdən ağzı açıq qalmışdı. Qəfldən çaxan şimşəklə Layla Səlimin boynuna sarıldı.Qaranlıqdan qorxmasa da şimşəkdən çox qorxurdu...Səlimin əlləri çoxdan onun bel oyuğundan yerini tapmışdı.Birdə üzündəki mənasız təbəssüm vardı....Qaranlığı göy üzündəki işıq pozurdu. Layla başını Səlimin boynuna daha çox basdırırdı. Səlim isə bu xoş qarşılamadan təəccüblənmişdi. Sükutu da onun səsi pozdu
" Layla? "
" Şimşək..."
" Nə? "
" Şimşək çaxır "
" Eşidirəm. Sənin nə işin var burda? "
Layla yavaş-yavaş başını geri çəkdi
" Bağışla mən bir az qorxdum."
" İşıqlar sönüb, qazlarda kəsilib.Burda işıq gələn tək ev bura idi. Dedim bəlkə şam olar?"
" Şam...hə var. "
" Qorxursansa, mən yanında qalaram..."Səlim ümid edirdiki o qal desin
" Yox qorxmuram. "
" Şam?"
" Hə indi gətirərəm" Tələsik içəri gedib əlində bir qutu şamla geri qayıtdı.
" Bu qədər bəs edər? "
" Mən əslində acam amma..."
" Yemək yoxdu amma sendviç hazırlaya bilərəm. "
" Əla "
Səlim içəri keçib, əyləşdi. Niyə bu qədər həyəcanlı idi özüdə bilmirdi
Laylanın əlləri özündən asılı olmadan titrəyirdi. Hazır etdikdəb sobra meyvə suyu ilə birlikdə Səlimin yanına gəldi.
" Zəhmət oldu. "
" Nuş olsun. "
" Bəs özünə? "
" Ac deyiləm. "
" Azadla danışmısan? " Səlim bir şəkildə eşitmək istəyirdiki o heç vaxt Azadı sevməz
" Köhnə müdürümlə niyə danışımki..." Layla söhbətin nə vaxt bura gəldiyini anlamışdı və bundan məmnun deyildi. "
" Düzdü..."
Səlim yeyib bitirənə qədər iki tərəfdə səssiz qalmışdı
" Daha mən gedim. Yemək üçün çox
sağol. "
" Nuş olsun. "
" Oldy "
Səlim tam qapıdan çıxırdıki...yenə şimşək öz işini görmüşdü
" Səlim! "
" Hə? "
" Şey...Səlim..." Layla həm qorxudan həm də həyəcandan heçnə deyə bilmirdi.
" İstəyirsən qalım yanında. " Səlimin üzündə güllər açırdı.
" Qalarsan?"
" Bir sendviç daha hazırlasan, qalaram. "
Layla gülümsəyib başını aşağı yuxarı tərpətdi. Səlim sevincək içəri keçib