üçüde yorğun idi. Fuad bey Laylanın masanın üzerindeki gülümseyen resmine baxdı.
Layla en son vaxt gülmüşdü. Bir ata öz qızını ölüme atarmı...Fuad bey bunu etmişdi. Layla nehayet ki döze bilmemişdi...
Azad düşünürdüki çox gunahı yoxdu. Amma Laylayla son görüşünde, onun üzünde mecburiyet görmüşdü.
Selim ise geceden beri özünü günahlandırırdı. Axı nece onu tek qoymuşdu. Bes Laylanın ölüm xeberi gelseydi...Selim ne edecekdi...
" Besdi Selim, nefesinin sesinden bezdim."
" Bezdin? Redd ol get!"
-----------------------------------------
Xezri baş ağrısı üçün derman axtaranda bütün evi dağıtmışdı. Vazkeçib, Laylanın yatdığı otağa getdi. Niye getirmişdi bu qızı bura. Ne edecekdi bu qızla. Evine gönderse doğru olarmı...deye düşündü. Yaxınlaşıb Laylanın üzündeki saçlarını geri verdi. Etdiyi herekete üzünü buruşdurdu.
" Yox bir Xezri. 2-3 günede aşiq ol tam olsun. Başdan xarab."
Layla yavaş-yavaş gözünü açıb etrafa baxdı. Gördüyü simayla geri qaçdı.
" Sabahın xeyir Layla. Men Xezri."
Layla Xezrinin eline baxdı. Ağlına Selim geldi. Heyatındakı tek gerçek idi Selim. Arxasından üzülecek tek insan idi.
" Mene telfon lazımdı."
" Ailene zeng vuracaqsan?"
" Selimle danışmalıyam. "
" Selim kimdi?"
" Bir tanış."
" Sevgilin? "
" Dedimki tanış."
" Yaxşı. "
Xezri cibinden çıxartdığı telfonu Laylaya uzatdı. Layla ezberindeki nömreni yığıb, telfonu qulağına apardı.
Selim vanna otağının güzgüsünde öz eksine baxdı. Bir qadın, bir kişini xarabalığa çevire bilermiş.
Telfonunun sesi ile onu cibinden çıxartdı. Nömre baxmadan açdı
" Beli..."
" Selim..."
" Layla!"
" Şşşt yavaş Selim heç kime deme. Atama, Azada heç kime..."
" Yaxşı. Harda olduğunu de. "
" Men bilmirem. İndi birine verecem telfonu o sene ünvanı desin.Amma Selim heç kime heçne deme. "
" Yaxşı. "
Layla telfonu Xezriye uzatdı. Xezri ünvanı deyib telfonu cibine qoydu.
" Niye söndürdün? Men Selimle danışacaqdım."
" Sevgilin bura gelende danışarsan."
" Sevgilim deyil."
Xezrinin qelbi qırılmışdı.

<< 1 ... 16 17 [18] 19 20 ... 53 >>