Sarılacağı adam men idim Azad.Getdi onu qucaqladı. "

" Uşaq kimi davranma! Bir defe birce defe özüne hakim ol! Ne edeceksen ağlayacaqsan?! Demekki seni sevmirmiş. Demekki sualının cavabı Xezri olub!"

" Sen bilmirsen onu nece sevdiyimi bilmirsen."

Xezriyle Layla bu olanlar qarşısında hele de sakit dayanırdılar.

Azad ise Selimin parçalarını toplamağa çalışırdı. Kor deyildi balaca qardaşının dağıldığını görürdü.

" Bilirem. Hemişe bilirdim."

" Bes menim sualım nedi Azad?"

" O kimi sevir? Kime inanır."

Azad özü özüne deyirdiki daha bütün Salamlar eynidi...

Selim dönüb Laylanın nemli gözlerine baxdı...Esebini gizlede bilmirdi. Meğlubiyyeti hezm ede bilmirdi. Axı Selim daha çox sevirdi.

" Kim üçün ağlayırsan?! Lenete gelsin! Men daha şimşek çaxanda yanında olmayacam! Yalvarsanda olmayacam! Men daha senin limanın olmayacam! Sen özüne güvenmedin Layla! Sen menim seni ne qeder sevdiyimi görmedin!Daha sene Salam vermeyecem!Daha bütün Salamlar eynidi! Sene verdiyim Salamla yoldan keçene, tanış bir qıza verdiyim "salam" eynidi!"

Azad diqqetle Selimin üzüne baxdı. O indi anlayırdı. Gözleri dolu-dolu baxan, tengnefes olan dodaqları aralı daha çox nefes almağa çalışan menevi qardaşı...qadağa olunacaq qeder çox sevmişdi.

Layla Selime yaxınlaşıb, qarşısında dayandı.

" Bağışla Selim. "

" O sarıldığın seni menim qeder sevmeyecek. O sarıldığın düşündüyün qeder mükemmel deyil. O sarıldığın bir gün seni tek qoyacaq...Onda sen mene qayıdacaqsan. Ve men seni o qeder sevecemki...get deye bilmeyecem. Getmeyini isteyecem amma get deye bilmeyecem. Sen gelme Layla...Sen mene heç vaxt gelme...Selim qaçırmış kimi çıxıb getdi. Azad heçne deye bilmedi. Çünki indi özüne qezebliydi. Selimin sevgisini görseydi, bu son bele olmazdı. Arxasını dönüb gedirdi ki dayandı...

" Eger bir gün sarıldığın seni tek qoysa, Selime get Layla...mütleq get."

Azad da çıxıb getdi. Eger bir gün Layla gelse. Selime bir yaxşılıq etmiş olardı.

Geden 2 adamın ardından

<< 1 ... 36 37 [38] 39 40 ... 53 >>