Gözlərimin önündə axıb gedən yol, mənə maşında tək olmadığımı unutdurmuşdu. İlk dəfə idi bu...mən ilk dəfə çarəsiz hiss edirdim. Hisslərimi kimə danışa bilərdim...Zöhrəyə desəm, nə cavab verərdi...Son ay her deqiqe etdiyim kimi içimi çekdim...
"Sən yaxşısan? Azad? Axır vaxtlar sənə nə olub?" Zöhrənin nigaran səsiylə, ona tərəf döndüm
" Mən başqa birinə aşiq olmuşam. "
demək istəyirdim amma bütün sözlər geri qayıdırdı
" Heçnə. Yaxşı yatmamışam."
" Axır vaxtlar heç yatmırsan. Sənin bir dərdin var?"
Zöhrə sual vermirdi.Etiraf edirdi...
" Əzizim mən yaxşıyam"
" Səni hər səhvinlə sevdiyimi, bilirsən elə deyil?"
Mən sadəcə gülümsəyə bildim. Bəlkə bədənim yox amma qəlbim ona xəyanət etmişdi. Bağışlanmayacaq qədər alçaq biri kimi hiss edirdim özümü. Evli adamam mən. 18 yaşındakı gənc deyiləm...
Soyadımı daşıyan ticarət mərkəzinə girib, Zöhrəni mağazalardan birinə yönləndirdim. Uzaqdan da olsa Laylaya baxmağıda unutmadım. Bir neçə pillədən sonra otağımda idim. Burda çox az olardım.Yəni axır 1 ayı çıxmaq şərtiylə. Qapının 4 dəfə vurulmağından kimin gəldiyini anlamışdım
" Necəsən?" Səlimin iyrənc səsi ac olan mədəmi bulandırırdı
" Nə işin var burda?"
" Maraqlıdı bura ildə bir dəfə gələn sevgili kürəkənim.Artıq hər gün gəlir." səsindəki kinayə bariz bəlli idi.
" Səsin çıxmır Azad.Quşlar mənə bir xəbər gətirib. "
" İtlər olmasın o..."
" Hər nəysə. Dedilərki Azad Səfərov aşiq olub."
Düz gözlərimin içinə baxaraq dediyi söz nəfəsimi kəsmişdi.Dilimlə dodağımı isladıb udqundum
" Sən nə dediyini zənn edirsən.Rədd ol burdan!"
" Hmmmm...beşik yox yox, körpə? Ah o da deyildi.Mahnı! Yox yox...nə idi. Ah çox unutqanam...Layla...burda satıcı işləyən qız.Gözəl qızdı.,"
" Səlim kəs səsini. Mən heç kimə aşiq olmamışam!"
" Sakit ol çempion."
Ayağa qalxıb əllərini masaya söykədi.
" Sevgini etiraf et.Bu qədər qorxaqsan Azad?"
" Səssiz qalma.De görüm Zöhrə bunu bilsə nə olar.1 saata qalmaz seni terk edər. Bu sənə hədiyə olar. Bəs atam bilsə nə olar?"
Nə olacağını