olardı?
-Hmm…əgər elə olsaydı,sənin şirkətində işə falan başlayardım.Ürəyim yaman sıxılır.Amma hər şeydən əvvəl şirkətin haqqında məlumat falan toplayardım yəqin.
-Məlumatı məndən də soruşa bilərsən?
Yenidən otağa qızın gülüş səsi yayıldı.
-Yaraşıqlım,bəzən insanlar gerçəyi danarlar.Qarşısındakına deyil,özünə sərf edəni danışarlar.
Sıxıntı ilə gözlərini yumdu Leyla.Nə qədər çalışsa da səsinin sərt çıxmasına mane ola bilməmişdi.Örtünü üstündən çəkib,qalxdığında yenə şən halda ona tərəf çevrilib,göz vurdu.
-Amma əmin ol ki,elə biri olsaydın ən azından adını eşitmiş olardım.Ceyhun adında birini əvvəl tanımırdım.Bu işlərdə təzə olduğuma baxma ha.Deyirlərki,iş dünyasında atamı belə nəaliyyətlərimlə geridə qoymuşam.Səni tanımadığıma görə,deməli elə biri deyilsən.
Ayağına ev başmaqlarını geyinib,üzündəki gülüşü heç pozmadan,fikirli hald ona baxan Ceyhuna baxdı.
-Hərçənd ki,bircə həmyerlimiz olan trilyonluq iş adamı cənab Əli Vahabzadəni şəxsən tanımıram.Yəni simaca falan.Onun yaraşıqlı falan olduğunu eşitməsəm,elə bilərdim balaca boy,yekə qarınlı,keçəl və pala bığlı biridi.Nəysə.Onsuzda qoyabi olaraq onu çox yaxşı tanıyıram mən.
Bu yalan deyildi.Leyla Ceyhunu həqiqətən də artıq çox yaxşı tanıyırdı.Əzbərlədiyi üzünün hər bir mimikasının nə demək olduğunu belə öyrənmişdi qısa vaxt ərzində.Ceyhunun qaşlarının çatıldığını görüb əlavə etdi.
-Yaraşıqlım,sən də o Əli olmadığına görə,deməli heç bir problem yoxdu.Fikir vermə.
-Onu…doğurdan görməyi bu qədər çox istəyirsən?
-Əlbəttə istəyirəm.Nədi,onu mənə tapa bilərsən?
-Görəndə üzünə tüpürəcyini demişdin.Yenə…yenə də eyni fikirdəsən?Onu görsən,nə edərsən?Dediyini?
Yanına yaxınlaşıb üzünü əlləri arasına alıb,gözlərinə baxdı Leyla onun düşüncəli halda.Ah çəkdi.Dediyi sözü elə məhz bu adamın sayəsində heç vaxt etməyəcəyini bilirdi artıq.Nəinki dediyini,artıq ümumiyyətlə heç nə etməyəcəkdi.Bəyəm,sırf hər gün onu görsün deyə özünü heç nədən xəbəri yoxmuş kimi aparmırdımı?Dodaqlarını onun kədər dolu gözlərini qıraqlarına