a toxundurduğunda gülümsədi.
-Gözlərini sevirəm yaraşıqlım.Çox sirrlidi.Çox düşüncəlidi olur bəzən.Elə hey bir nöqtəyə zillənir və düşünürsən.Bəzən də çox dərin olur.Bataqlıq kimi dərin.İnsanı istəsə də,istəməsə də özünə çəkir və batmaq istəyi yaradır.
-Sualıma cavab vermədin?
-Əgər nə vaxtsa onu sən mənə tapsan,sənə deyərəm.Amma indi bu haqqda danışmasaq yaxşı olar.
Ceyhunun saçlarını şıltaqlıqla uşaqlar kimi qarışdırdığında onun gözlərinin elə fikirli baxması ürəyini sıxmışdı.
-Əzizim,əgər indi yerindən qalxmasan,Nuridə xanım bizim bu vəziyyətimizi o dəqiqə başa düşəcək və mən birdə utancımdan onun üzünə baxa bilməyəcəm.
Bu iş getgedə daha da içindən çıxılmaz hala düşəcəkdi deyəsən.İstəmədən də olsa və hər nə qədər Ceyhunun özünün ona yalan danışmasına baxmayaraq,üzünə baxa-baxa ona qisməndə olsa yalan danışması Leylanın xasiyyətinə əks idi.
N N N N N
Gecə kimi sirrli gözlərini görüb tutulub qalmamışdan qabaq görmüşdü adam onun o işıq saçan gülüşünü.O belə söndürə bilməmişdi əslində onun qaranlıq gözlərindəki işığı…Elə o saniyə gələcəyinin və ondan gələcək hər cür bəlanın belə ondan gəlməyinin arzusunda olduğunu başa düşmüşdü gecə gözlünün yaraşıqlısı.
Günlər elə sürətlə ötüb keçirdiki,bu mükəmməl vəqüsursuz kimi görünən bərabərliyin əks üzünü heç bir tərəf düşünmək istəmirdi.Birlikdə keçirdikləri hər sanirə belə onlar üçün olduqca dəyərli idi.Demək olarki,artıq Leylanın geri dönmək və Bakı mövzusu heç açılmırdı və bu,Ceyhunu olduqca məmmun edirdi.Bunun səhv olduğunu təbii ki,bilirdi.Özünü heç nə xatırlamırmış kimi aparmaq da Leyla üçün asan deyildi və bilirdi ki,səhv idi.Ancaq onunla bərabər olmağın tək yolu bu idisə,özünü danmaq idisə,Leyla bunu heç fikirləşmədən edərdi və edirdi də…Artıq fərqinə varmışdı ki,onun üçün gözünü belə qırpmadan nə lazım olsa edərdi.Səbəbi isə,sadəliyi belə qəliz olan duyğu idi.EŞQ!
Əlindəki iri pop-korn qabı ilə içəri keçdiyində Ceyhun filmi seçmiş və divanda oturub,başlatması üçün onun gəlməyini gözləyirdi.Yanına