gəlib,əlindəki qabı rahatlıqla onun qucağına qoyub,gülümsəyərək onun qollarının arasına girib,yerini rahatlatdı.Filmin ortalarında bir yerdə lunaparkda çəkilmiş bir səhnəni gördüyündə özündən sılı olmadan iç çəkməyi,adamın diqqətindən yayınmamışdı.Maraqla soruşmuşdu Ceyhun.
-Nə oldu?Ürəyini sıxdı kino?
-Dəlisən?Əlbəttəki yox.Ammma maraqlıdı.Görəsən indi o oğlan qıza onu sevdiyini deyəcək ya yox?
Ceyhunun onu özünə tərəf şkməsinə qarşılıq sevinclə güldü qız.
-Hey…dayan.Məncə deyəcək.
Ceyhunun gülərək ona baxması yenidən gülümsətdi qızı.Onun yanında olmaq xoşbəxtliyin digər adı idi artıq Leyla üzün.Ağlına gələn fikirlə qərarsızlıqla dodağını dişlədi.Son bir ümidlə dilləndiyində ürəyi dəli kimi çırpınmağa başlamışdı.Səhv etməməli və sözlərini düzgün qurmalı olduğunu bilirdi o an.
-Nə qədər əzab çəkir.Səncə də sevgi,eşq əzab çəkməkdi?Amma,görürsən biz heç elə deyilik.Bərabərlikdə eşq olmasa da hər iki tərəfin bir-birinə duyduğu sevgi bəs edir demək ki…Yəni şey,istək bəs edirmiş.
Gözləri maraqla onun üzünü süzdüyündə onun nə düşündüyünü anlamaqda çətinlikçəkdi Leyla.Çünki,Ceyhun,gözlərini qısıb sadəcə olaraq ona baxırdı.Boğazında düyümlənmiş sözlərini sanki uddu qız.Eyni hissləri o anda Ceyhunun da yaşadığını hardan bilə bilərdiki?Ceyhun da içindən keçənləri dilləndirmədi.Qızın buna necə reaksiya verəcəyini bilmirdi və buna cəhd edə bilməzdi.Bir qaşını yuxarı qaldırıb gülümsədi qıza və sözləri,özünü məcbur edərək dilləndirdi.
-Sevgisiz,eşqsiz də bərabərlik olurmuş.Bizimki kimi…Amma əminəm ki,sən bizimkinə bənzəməsə də sevgini dadmısan.Toğrul həqiqətən də şanslı adam imiş.
Eşitdikləri ilə qaşları çatıldı qızın.Kefi pozuldu.Hirslə onun qolları arasından çıxıb,divanda yanüstü oturdu.
-Sənə onun adını çəkməməyini dəfələrlə dediyimi xatırlayıram Ceyhun!Hətta xahiş etmişdim.Onu mənə xatırlatmaqdan zövq alırsan sən?Yada özünə xatırlatmaqdan.
Ceyhundan cavab gəlmədiyində qızın qəzəbi daha da alovlandı.Gözləri hirsində böyümüşdü sanki.Ceyhun ona qarşı hər dəfə belə