ə gözlədi.Heç iki dəqiqə çəkmədən bir mesaj gəldi telefonuna.Məmmunluqla gülümsədi.Qızın yanına gəlib,qarşısında diz çökdüyündə,yumuşaq halda qızın əllərindən tutub,dodaqlarına tərəf apardı.Zərifcə öpdükdən sonra belə dodaqlarını əllərindən ayırmadı.Həsrətlə süzdü onun o gözəl çöhrəsini.Qız yerində narahat halda tərpənib,gözllərini açdığında,əllərini onun əllərindən çəkmək istədiyində bunu bacara bilməyib,qaşlarını çatdı.
-Heyvan!Burax əlimi!
Havanın qaranlıq olduğunu gördüyündə,saatın on ikidən keçdiyinə də əmin oldu.Bu vaxta qədər evin içində saata baxıb,dəli kimi o tərəf bu tərəfə fırlanmaqdan əsəbləri pozulmuşdu.Telefonu dəfələrlə əlinə alıb,ona zəng etmək istəmişdi və hər dəfəsində də bundan vaz keçmişdi.Sonra uzun mesajlar yazmış və yenidən,yenidən silmişdi.Yorğunluqdan beş dəqiqəlik divanda oturmuşdu və görünür elə o anda da yuxuya getmişdi.İndi isə onun nəticəsində boynu ağrıyırdı.Bütün bunları düşündüyünə,ayağa qalxıb onu söyüb və o geniş sinəsini yumruqlamaq keçirdi içindən.Bütün bunlar bir yana günorta saatlarında evə gələn biri də bütün sinirlərini və hisslərini alt-üst etmişdi.Gözü kənarda pəncərənin qarşısındakı bordo kresloya sataşdığında,kreslonun üstündə ağ ləkələri gördüyündə gözlərini qıydı.Təəssüf...Əvvəlcə "bilmədən" bir şüşə ağ lakı dağıtmışdı üstünə.Daha sonra isə təmizləmək üçün domestosa müraciət etmişdi.Təbii ki nəticə istədiyi kimi qənaətbəxş idi.Kreslo sözün əsl mənasında pis günə düşmüşdü.
Günorta qapının zəngi çalındığında Nuridə xanım evdə olmadığından qapını özü açmışdı.Qarşısında olduqca gözəl,açıq mavi gözləri,uzun incə vücudu və uzun sarı saçları ilə hər kəsi özünə heyran buraxacaq dərəcədə gözəl bir qız dayanmışdı.Qızı ilk gördüyü saniyədə bülə ürəyini bir əl sıxmışdı sanki.Maraqla onun üzünə baxdığında qızın qızın boyunun öz boyundan belə uzun olduğunu düşündü.Və...lənət olsun!Daha gözəl olduğunu görmüşdü.Özünü toplamağa çalışaraq qapıdan çəkilmədən qızın gülüşünə qarşılıq təbəssüm etdi.
-Buyurun?
Qız bir addım irəli