möhkəmcə.Qapıya tərəf gedib,qızı da özü ilə çəkdiyində dilləndi.
-Hmm…onda sənə özümü bağışlatmalıyam.
-İstəmirəm!
-Gedirik gecə gözlü.
-Axı hara?
Evdən çıxıb maşına tərəf getdiyində dayandı və qızın yanağına kiçik öpüş qondurdu.
-Səninlə birlikdə uşaqlığa.
Maraqla onun üzünə baxdığında ağlında nə Nərgiz vardı,nədəki,on qarşı olan küskünlüyü.Ceyhun xüsusi bir jestlə qapını açdığında gülərək,keçib ön oturacaqda oturdu.Maşın zülmət qaranlıq bir yerdə dayandığında Leyla heç nə anlamadan Ceyhuna baxdı.Adam qıza göz vuraraq,əvvəl özü endi maşından.Daha sonra isə qızın qapısını açıb,əlini ona uzatdı. Qız əlavə heç nə fikirləşmədən,əlini uzadıb,onun əlini tutdu.Əl-ələ tutmuş halda irəliyə doğru addımladığında onun qoluna sarılıb,maraqla yenidən soruşdu.
-Hara gedirik axı?
Ceyhundan yenə cavab görmədiyini görüb,qolunu çimdiklədi.Qolunda hiss etdiyi ağrıdan üzünü büzüşdürüb,qaşlarını çatdığında Leyla gülürdü.
-Əccəb oldu sənə.Mənə vaxtında cavab verməsən,axırda belə olar.
Bir qaşını yuxarı qaldırıb qızın qarşısında ciddi halda dayandı.Onu belə,gülərkən görmək çox xoşuna gəlirdi adamın.Əlini qaldırıb,qızın yanağını xəfifcə oxşadığında Leyla gözlərini düz onun gözlərinə dikmişdi.Ona onu sevdiyini demək istəyirdi.Bütün bu anlaşılmamazlığa artıq bir son qoymaq istəyirdi.Bəlkə də elə indi tam zamanı idi?Deyib qurtula bilərdi artıq içindəki vicdan əzabından.Hər bir şeyi ona danışmağı istəyirdi.Cəsarətini toplamağa çalışıb nəsə demək istədiyində,Ceyhun əyilib düz gözlərinin üstünə kiçik öpüşlər qondurdu.
-Gözlərin…Onların mənə məsafəli,hirsli,soyuq baxmasına Dayana bilmirəm mən gecə gözlüm.Əsas da küskün…
Eşitdiklərinin təsirindən dilinin tutulduğunu hiss etdi Leyla.Ceyhun onu sevə bilərdi görəsən?Bunu o qədər çox istəyərdiki.Üzündə olan Ceyhunun əlini başını bir qədər yana çevirib,öpdüyündə üzündə xəfif bir gülümsəmə var idi.
-Leylam…gecə gözlüm.Sənin xoşbəxt olmağın,üzündəki bu gülüşün əksilməməsi üçün etməyəcəyim bir şey yoxdu.Bunu bil.Mənə