n qurtulmaq istər kimi ağlayırdı.Hirslə əlini saçlarına atıb,həvəslə yığdığı açlarını açdı.Evdə tək olmasına baxmayaraq,ağlamağını sanki,özündən belə gizləmək üçün örtdü üzünü saçları ilə.Gözlərinə sürdüyü sürməsi və tuşu ağlamağı ilə üz-gözünə yayılarkən əlinin tərdiylə bütün hissəti ilə silməyə çalışdı dodağındakı qırmızı boyanı.Özünü ələ almağa çalışdığında yerdə sürünərək stola tərəf gəlib,qolunu uzanıb,stolun kənarında olan telefonu əlinə aldı.
Hirslə maşını son sürətlə idarə etdiyində ağlı qarma-qarışıq idi.Lənət olsun!Ona heç vaxt layiq olmayacağı sözlər demişdi.Hirsini cilovlamağı bacarmamışdı.Onu qovmuşdu!Varlığı ilə Ceyhuna xoşbəxtlik gətirən qızı qovmuşdu!Yaşanan anların dəhşəti ilə bədənini bir ürpərti bürüdü.Ola bilməzdi!Necə bu qədər özünü itirə bilmişdi axı?
Gözlərini əzabla yumdu."-Görməyəcəksən…"-demişdi Leyla ona.Buna necə icazə verə bilərdiki?Nə qədər hirslənirsənsə hirslənsin üzündəki təbəssüm səbəbindən kim vaz keçə bilərdi axı?
Evə qayıtdığında saat gecənin üçü idi.Sıxıntılı halda otağının qapısını açdığında yatağın boş olduğunu görüb cəld ətrafa göz gəzdirdi.Paltar dolabını açdığında Leylanın paltarlarının orada olduğunu görüb dərindən nəfəs aldı.Otaqları gəzdiyində Leylanın evə ilk gəldiyində yatdığı otaqda olduğunu gördü.Yataqda qıvrılıb yatırdı.Saçları yastığa dağınıq halda səpilmişkən əllərini çənəsinin altında birləşdirmişdi.Qərar vermişdi Ceyhun. Onu sabah axşamtərəfi Səlim ilə Bakıya göndərəcəkdi.Leylanı həyatından siləcəkdi.O plan quran,xəyənətkar bir adınsı!Bu onu yatarkən gördüyü son gecə idi.Yatağa tərəf gəlib,əlləri cibində qərarsızlıqla dayandı.Sonra anidən,əyilib,dodaqlarını qızın saçlarına apardı.Qoxusunu ciyərlərinin içinə çəkərkən,yavaşca bir öpüş qondurdu sevdiyi o uzun saçlara.Sonra bir anda gözləri qəzəblə qısıldı və anidən geri dönüb,otaqdan çıxdı.
Səhər açıldığında saatına baxıb,qəfildən yerindən qalxdı.Necə bu qədər çox yata bilmişdi?Saat tam ona beş dəqiqə qalırdı.Gecə otağına keçib yatmağa çalışmışdı.Ağlına hücum