ə yemək düşünəcəyi halda hiss edirdi özünü Ceyhun.
-Nə yeməyi?
-Dünənki yeməkləri deyirəmdəə...
Əlindəki qabı stolun üstünə qoydu.Heç nədən xəbərsiz hər günki,danışığı kimi rahatlıqla danışırdı onunla Nuridə xanım.
-Ceyhun,Leyla hanı?Əminəm ki, o inadcıl gözəl sənə deməyib amma...
Ceyhun bezgin halda başını qaldırıb qadının üzünə baxdı.Səsi bu danışıqdan sıxılmış və hətta bezmiş kimi çıxırdı artıq.
-Nuridə bağışla amma yeməklərinlə bağlı sonra söhbət etsək olar?Yemədim!Bilmirəm!Leyla isə yoxdu!Gedib!
Yərindən qalxıb mətbəxdən çıxmaq istədiyində qadının qəh-qəhəsini eşitdi.Qəribə idi.Adi vaxt olsa Nuridə sırf yeməklərinə bir rəy bildirmədiyi üçün baxışlarını küskünlüklə aşağı dikib,susardı.
-Aləmsənee sən Ceyhun.Görürsən?Elə bilirdimki deməyəcək.Sən necə birisən?Küsdürmüsən qızı?
Əllərini sinəsində çarpazlayıb qadının qarşısında dayandığında sözünü qurtarmamış əl çəkməyəcəyini anlayıb danışmasını gözlədi.
-Sözünü de.Getməli yerim var.
-Can qızım.Yadındadırsa sənə o qızı üzməməyini demişdim.
-Nuridə!
-Yazıq qız dünən səhər tezdən canfəşanlıqla sənə yemək bişirib,sənsə yeməmisən?Deyir,Ceyhun elə hey ona nesə bişirməyimi istəyirdi məndə yalandan bişirə bilmədiyimi dedim.Əcəbdi valla.Bu qədər varın,dövlətin qabağında bu qədər sadə birisi olmaq hər adama xas xüsusiyyət deyilki…Dünən nəsə xüsusi gününüz idi?Mənə bu günün gözəl olmasını istədiyini demişdi.Qoymadı əlimi nəyəsə vurum.
Yerində donub qaldığında gözünün qabağında canlanan xatirəyə görə dodaqlarında yaranan kiçik gülümsəmədən xəbərsiz idi.
***
Mətbəxdə çay hazırlayan Leylanı arxadan qucaqlayıb,boynuna öpüş qondurmuşdu.
-Səndən mənə yemək bişirməyini istəyirəm gecə gözlüm.
Qız təəccüblə onun qollarında çevrilib baxışlarını onun üzündə gəzdirdi.Nəhayətində gözləri gözlərində məskən tutarkən dodaqlarına kiçik öpüş qondurmuşdu.
-Ceyhun,mən yemək bişirə bilmirəm.
-Onda öyrən,sonra bişir.Nuridə sənə öyrədər.
Qız şən halda gülərkən,başını olmaz mənasında sağa-sola yelləməklə məşğul idi.
-Sənə