yemək bişirməyəcəm Ceyhun bəy.
-Səbəb?
Düşünürmüş kimi dodaqlarını büzüb bir qədər fikirləşdi.İstədiyini tapdığında üzü təbəssümü ilə aydınlanmışdı.
-Bunun üçün gərək sən mənə çox ama çox gözəl sözlər deyəsən.Amma sən romantik biri olmadığına görə?
-Hm…Məsələn nə istəyirsən?
Öz fikrinə görə tapdıqları içində Ceyhuna ən uyğun olmayanını təklif kimi önünə qoyduğunda şeytanlıqla gülümsəyirdi.
-Bir yemək üçün mənə şeir deməyəcəyinə görə?
Qızın üzünü əlləri arasına alıb yaşıl gözlərini dikdi valehi olduğu qəhvəyi gözlərə.
-Çəkir varlığımı dara gözlərin
Aparır ruhumu hara gözlərin?
Qara bir məhbəsdir qara gözlərin,
Burax gözlərinin həbsindən məni.
Sehrlənmiş kimi ona baxdı üzündəki gülümsəməsi bir qədər azalaraq.Sonra birdən Ceyhunun heç gözləmədiyi halda möhkəmcə sarıldı boynuna.Gözlərinin dolduğunu hiss etdiyindən göz yaşlarının axmasının qarşısını almaq üçün qollarından çıxıb kənara qaçdığında uşaq kimi ona dil çıxarmağı da unutmamışdı.
-Onsuzda sənə yemək bişirməyəcəm.
Gülə-gülə evin içində qaçarkən Ceyhun da onun arxasınca qaçırdı.Təbii ki,əgər ona qaçmaq demək olarsa.O,sadəcə olaraq Leylanın oyunu ilə ayaqlaşmağa çalışırdı.Hara getdiyinə fikir vermədən pilləkənlərlə yuxarı doğru çıxdığında yuxarıdaki istirahət otağına çıxdı.O tərəf bu tərəfə qaçdığında ayağı yerdəki qalın və olduqca rəngli xalçaya ilişdiyində kürəyi üstə yerə yapışdı.Ceyhun da gülərək ona yaxınlaşıb qollarını onun iki tərəfində sabitləyib bir qaşını yuxarı qaldırdı.
-Deməli bişirməyəcəksən?
İnadla başını yox mənasında sağa-sola çevirdiyində gülməkdən qarnına ağrılar girmişdi.Zarafatla ondan qurtulmaq istər kimi hərəkət etdi.
-Hey...Ceyhun bəy...burax bu qollarının həbsindən məni.Aşağıdakı dəm çayı qaynadı indi yüz faiz.
Bu dəfə Ceyhunun başını "-yox" mənasında yellədiyini görüb zarafatyana dodaqlarını büzüb qaşlarını çatdı.
-Deməli gözlərimin həbsindən qurtulmağa çalışırsınız siz?Hə?
Ceyhun qarşısındakı qızın üzünə baxdı.Sevdiyi qızın.Saçları səliqəsizliklə üzünə