m tamam başqa idi.Onda açıqlaya bilmədiyi bir cazibə varıydı.Heç kimə bənzəmirdi.Yanında gəzərkən belə içini güvən bürüyürdü.Yayın istisi olmasına baxmayaraq bir az belə olsa tər qoxusu gəlmirdi ondan.Qəribə şəxsi bir qoxusu varıydı.Heç vaxt duymadığı,qoxlamadığı...Onun haqqında çox düşünməsə xeyrinə olardı.Nəticədə onun bu cür cəzbedici olması onun xeyrinə idi.Dəvətdə hər kəsi nişanlısı olduğuna asanlıqla inandıra bilərdi.Sonda bir qızıl dükanının önündə ayaq saxladılar.İçəri girməzdən əvvəl Leyla hələdə barmağında olan üzüyünü çıxarıb çantasına atdı.Qabaqlarına düzülən növbənöv üzüklərə boş gözlərlə baxarkən o,əli ilə vitrindən qıraqda olan bir cüt üzüyü işarə edərək çıxarmalarını istədi.Satıcı isə onun seçimini tərifləyə-tərifləyə üzükləri çıxarıb qarşılarına qoydu.Leyla bəyənməmiş üz ifadəsi alaraq ona baxdı.
-Yox bu olmaz.Çox...çox kiçik qaşları var.Üzük mənim adıma uyğun olmalıdı deyə düşünürəm.
O Leylanı dinləmirmiş kimi gülümsəyib anidən onun əlini yaxaladı və üzüyü barmağına keçirib izlədi.Leylanın ona hirslə baxmasına fikir vermirdi belə.
-Birinə olan sevgi daşın böyüklüyündən,göstərişliyindən bilinməz.
-Amma?
-Bax!Əmin ol oradakı insanlar qaşın böyüklüyünə yox,onun zərifliyinə və necə daşıdığına baxacaqlar.
Ona olduqca yaxınlaşıb gözlərini gözlərinə dikdi.Səsinin pıçıltı kimi gəlməsinə baxmayaraq Leyla onu eşidə bilirdi.
-və..əgər gözlərdə sevgi olduğunu ətrafdakılara göstərə bilsən,əmin ol ki,-(əliylə onun əlini tutdu.Barmaqları üzüyün üstündə oynayarkən o,sözünə davam edirdi.)-buna belə ehtiyac qalmaz.Çünki bəzən barmağındakı nişanə belə qəlbinin başqası ilə dolu olduğunu insanlara göstərməkdə acizlik çəkir.
Leyla nəfəsini tutduğunu anladı bir qədər sonra.Nəfəs almalıydı...bu adamla baş edə bilmək üçün əvvəlcə dərindən bir nəfəs almalıydı.Dərindən nəfəs alıb,gözlərini ondan qaçırdı.Əli onun ovucunda ikən belə nəfəs alması çətinləşmişdi sanki.Əlini yavaşca onun ovucundan çəkərkən,bir addım geriyə atdı.Onun boyun əyməyə heç niyyəti yox idi.Hələ