necə bir gediş olduğunu dərk edib qaşlarını çatdı.Özündən asılı olmadan içində yaranan təəccüblə bir qədər yüksək səslə "-NƏ?!" deyə soruşarkən,Ceyhun sıxıntı ilə əvvəlcə əli ilə üzünü ovuşdurmuş,daha sonra isə gözlərini boşluğa dikmişdi.
-Daha doğrusu…Səlim mən…mən…onu qovdum!
Bir qədər əvvəl təəccübləndiyini düşünürdüsə belə bu cümlə onda ikiqat təsir bağışlamışdı.Eşitdiyi cümləni dərk etməyə çalışan Səlim bir neçə saniyə gözünü belə qırpmadan dayandıqdan sonra Ceyhundan hər bir şeyi ona danışmasını istədi.
Eşitdiyi hər cümlə ilə bədənini hirs ələ alarkən dişlərini sıxmışdı.Əllərini yumruq halında edib oturduğu yerdən ayağa qalxıb hirslə baxdı dostuna.
-Mənə ağıl verənə bax bir!Sən ağılsızın birisən Ceyhun!Hər bir şeyi bildiyi halda bunu sənə demədən,sənin yanında qalıb,əlini tutan qadını ilk dəfədə,gözünü belə qırpmadan qovmusansa əgər,onu geri istəməyə,ümumiyyətlə bunu düşünməyə belə haqqın yoxdu!
Təəccüblə qaşlarını çatıb Səlimə baxdı.Səlimin onun etdiyi hərəkəti dəstəkləyəcəyini düşünmüşdü.Olduqca sakit bir halda əlavə etdi.
-Xəyənətkar bir qadın!
-Sənin xəbərin olmadan arxandan iş çevirib səni ona düşman edənlər yenə iş başındaymış və sən bunu düşünmədin düzdü?
Təyyarəsinin uçuşa hazırlandığını eşitdiyində onun yanından ayrılmazdan əvvəl gülümsəyərək baxdı dostunun üzünə.Bu gülüş əvvəlkilərdən fərqli idi.İstehza və hirs dolu idi.
-Qadın sevgisi üçün bütün fədəkarlıqları etməyə qadir qüvvəymiş.Leyla sənə görə hər bir şeyi edibmiş dostum.Sənin üçün səndən xəbərsiz hər kəsdən öncə özü ilə savaşıbmış.Sən bunu görməmisən.Mən belə gördüm,amma sən görmədin...İncimə amma heyvanın birisən!Ya da inci.Fərq etməz!
Arxasına bele baxmadan Bakıya doğru addımladığında bütün düşüncələrini alt-üst etmişdi Ceyhunun.Çarəsizliyi,peşmanlığı ilə baş-başa qalmışdı Ceyhun.
Səlim isə öz doğma vətənində qarşılaşacağı həyat fırtınasından xəbərsiz üzündə təbəssüm ilə yola çıxmışdı sadəcə olaraq.
İstifadə olunan şeir,Nüsrət Kəsəmənliyə aiddir.Şirkətin iclas zalında uzun