istəyirəm.Elə bilərəm ki,o yerlərə gedib baxsam silərəm onu.Amma o belə yoxdu.Onunla bağlı olan xatirələrimdə Bakı yoxdu.Nə bir küçə,nə bir park,heç nə.Onun şəkili belə yoxdu məndə Səbiş.Boş.
Boşluqdu.Birdən birə girdi həyatıma və elə girdiyi kimi də çıxdı.Qovuldum.Mən onu sevmişdim.Hər şeyi,sırf onu sevdiyim üçün silmişdim.Düşüncəsi belə gülünc gəlir bəzən.Leyla Bədirzadə öz istəyi ilə Ceyhun Vahabzadənin oyuncağına çevrildi!Onu sevdim…Çox sevdim.Amma o bunu dəyərləndirmək yerinə həyatımda və evimdə səni istəmirəm dedi.Fikirləşə bilirsən?
Başını rəfiqəsinin köksünə sığındırdığında ağlamağı bariz bir hıçqırığa dönmüşdü.
-Onu siləcəm Səbiş!Həyatımdan tamam çıxaracam!
Daha sonra isə pıçıldadı.
-Çox sağol Səbiş.Söz verirəm.Özümü ələ alacam.Halıma bax,bir adam üçün özümu itirmiş vəziyyətdəyəm.O buna layiq deyil!
Günbə-gün artan baş gicəllənmələri və ürək bulantılarına,ağır yorğunluq da qatılmışdı.Qızın bu halı Nanini narahat etsə də Leylanı da həkimə getməsi üçün təmbeh etməyi unutmamışdı.
Şirkət otağına daxil olduğunda masasının üstündə böyük bir vazonun içinə qoyulmuş qızılgüllərini görüb maraqla üzündə bir gülümsəmə yarandı.İrəli gəlib,güllərin qırağına ilişdirilmiş not kartını görüb,əlinə alaraq qaşlarını çatıb,həyəcanla açdı.
"Məncə qaşlarını çatmaq əvəzinə gülümsə gözəllik..."
Əvvəlcə qaşları heyrətlə yuxarı qalxdı.Daha sonra isə heyrətlə gülümsədi.Otaqdan çıxıb asistanının yanına gəldiyində hələ də təəccübünü üstündən ata bilməmişdi.
-Zəhra,içəridəki güllər hardandı?
-Gül şirkətinin işçisi gətirdi.Əlavə məlumatım yoxdu Leyla xanım.
-Zəng edib,kimin göndərdiyini gör öyrənə bilərsən?Kartda ad yoxdu.
Otağına keçmədən qızın şirkətlə danışmağına qulaq asdı.
-Leyla xanım,qəti şəkildə bildirdilər ki,göndərən şəxs adının deyilməsini istəmir.
Kim göndərmiş ola bilərdi axı?Axşama kimi otağı qızılgül atəşinə tutulduğunda marağı birə beş artmışdı.Gülləri kimin göndərdiyi ilə bağlı heç bir məlumat ala bilməmək isə marağını daha da çox artırmaqda idi.Ayağa