yenə tər-qan içində oyandığında,qadının qolları arasında uzun zamandır düşündüklərini gətirmişdi dilə.
-Bəlkə...bəlkə də mən də onun kimi ana olardım.Hə?Bəlkə ona örə heç hiss etməmişdim onu?Bəlkə mən də hamilə olduğumu öyrəndiyimdə onu istəməyəcəkdim?Məcburi gətirəcəkdim dünyaya?Mən də öz anam kimi adı ana olub,amma analıqdan heç başı çıxmayan biri olacaqdım?Məsələn,o uşaq dünyaya gəlsəydi və gözləri yaşıl olsaydı,mən də öz anam kimi baxmayacaqdım onun gözlərinə?Bir dəfə belə olsun saçlarını oxşamayıb,onu ürəkdən qucaaqlayaraq,onu sevdiyimi deməyəcəkdim.Kim bilir...Hhh...Bəlkə də onu heç sevməyəcəkdim.İndi ağlayıb,kabuslarla oyanmağıma baxma.Yəqin,Allah onun kimi ana olacaım üçün bu duyğunu aldı əlimdən.Onun kimi olacağım üçün...Amma olmazdım ki Nani...Olmazdım düzdü?
O gün hər iki qadının hıçqırığı bir-birinə qarışaraq,gecənin zülmətində yox olmuşdu.
Keçən vaxt ərzində Səlimin nişanlısı ilə tanış olmuşdu.Səlimə bir söz vermişdi və sözünü tutacaqdı.Ceyhuna ais xəbərsiz olduğu tək varlıq belə əllərinin arasından uçub getmişkən,həyatına artıq yeni bir yön verməli olduğunu bilirdi.Səlimin nişanlısı Zərif ilə keçirdiyi vaxt,həqiqətən də ona müsbət təsir edirdi.Bir həftə sonra Səlimi hava limanın ötürməyə də şəxsən özü getmişdi.Qucaqlaşıb,ayrıldıqdan sonra gülümsədi.Hərçənd ki,artıq gülümsəmələri belə yavan idi.O gözəl gözləri artıq parıldamırdı.Hər halda və hər şerə rəğmən yenə də gülümsədi Leyla.
-Narahat olma.Toy hazırlıqlarına siz davam edin.Tam iki ay sonra hər kəsin ağzını aşıq qoyacaq sənin gözəl gəlinin.
-Hah...ona nə şübhə.O qız hamının öhdəsindən gələr.Amma bu ağızı açıq qoyma məsələsində mən şübhəliyəm.O leydi falan ola bilməz deyəsən...
-Sənin belə öhdəndən gələr Səlim..Amma sənə bir söz deyim?Əmin ola bilərsən.Qızın səni görməyə gözü yoxdu.
Eşitdiklərinə qarşı içində yaranan hisslə qaşlarını çatdı.
-Mənim o adı Zərif olub,özü kobudluq nümunəsi olan xanımdan çox xoşum gəlir axı.Ölmürəm onun üçün.Ağılsızlığının nəticəsində ikimizin də düşdüyü