idi.Ağlına bir şey düşdüyü an,onu tapmadan heç vaxt geri addım atmazdı.Gülümsəməyinə baxmayaraq belə fikri onun Leyla ilə görüşməyində idi.Sanki Səlim də unu hiss etmiş kimi özü yenidən yarım qalmış mövzuya qayıtdı.
-Bu arada yadımdan çıxmamış bir söz soruşum.İki gün sonraki ihaləyə ncə hazırlanmısan?
Adam duruşunu düzəldib,gülümsədi.özündən son dərəcə razı halda dilləndi.
-Mən qazanacam!
Onun bu qədər əminliyinə özündən asılı olmadan güldü Səlim.
-Leyla sənə bir şey çatdırmağımı dedi Ceyhun.
Boğazında sözləri düyümlənib qaldığında,həyəandan dodaqlları qurudu.Sual dolu baxışlarını Səlimin üzünə dikdiyində,Səllim rahatlıqla açıqladı.
-Leyla,dediki,sabahki ihaləni sən qazana bilməyəcəksən!Dedi ki,ora boşuna zəhmət çəkib getməyəsən Ceyhun!
Eşitmək istədikləri heç də bunlar deyildi.İnanmırmış kimi təəccüblə ona baxdığında,yüksək səslə "-nə?" deyə soruşdu.Səlim isə yenidən dilləndi.
-O ihaləni Leyla qazanacaq.
Ceyhunun üzündə kinayəli bir gülüş yarandı.Bunu çoxda önəmsəmirmiş kimi bir hal aldığında Səlim hirslə ayağa qalxdı.
-Yetər!Yetər Ceyhun!
Başını qaldırıb,ona baxdığında,Səlimin gözlərindəki hirsi görüb,yenidən əyləşdiyi yerindən,qaşlarını çataraq hirslə ayağa qalxdı.
-Nə deyirsən sən?
-Nə vaxta kimi özünü gic yerinə qoymağa davam edəcəksən deyə soruşuram!Bunu həm özünə,həm də Leylaya etməməli idin Ceyhun!
-Mən ona heç nə etməmişəm Səlim!Bunu özü istədi!Çıxıb getdi.Gecə ilə çıxıb getdi!
Ceyhunun yüksək səsinə qarşı Səlim də səsini yüksəltdi.
-Sən onu qovdun Ceyhun!
Ceyhun hirslə barmaqlarını saçlarının arasında keçirib,o tərəf bu tərəfə addımlayıb,sonra yenidən addımını saxlayıb,qəzəb dolu baxışlarını Səlimə dikdi.
-İstəsəydi getməyə bilərdi!İnadcılılığını göstərib,getməyə bilərdi.Amma o…
Səlim onun sözünü bitirməsinə icazə vermədən,eynilə onun kimi yerində fırandı.Dilinin ucuna gəlib,lakin udmaq məcburiyyətində qaldığı sir boğazına iki əlli yapışdı.O da nə edəcəyini bilmədən,hirslə Ceyhunun yaxasına yapışdı.Gözlərini yumdu hirslə.Yenidən