n ki,indi hazırlanıb gedirsən.Eh....necə tez böyüdün sən belə?
-Nani....kövrəlmisən sən?De mənə nolub?
-Mənim balaca mələyim.Uğurlarını görmək məni o qədər sevindirirki,təsəvvür belə edə bilməzsən.
-Əgər məni ağlatsan və makiajım pozulsa,yenidən otağıma dönüb təzə makiaj etməli olacam.Və əgər otağa dönəsi olsam gecikəcəm.O zaman da uğur muğur qalmayacaq Nani!
Qadının güldüyünü eşitdiyində o da güldü.
-Səfeh qız.Səni güldürmək üçün zəng etmişdim.Bax dediyimi unutma bol gülümsə ki,ətraf bir az işıqlansın.
Leyla bir qədər dayanıb sonra səmimiyyətlə qadını səslədi.
-Nani...çox sağol.Yanımda olduğun üçün,məni böyütdüyün üçün və ən əsası o qorxunc gecədə məni yetimxanaya aparmağa gələnlərə vermədiyin üçün.Çox sağol!
-Toğrul eşitdiyimə görə…
-Biz ayrıldıq Nani.
-Bəs sən orada nə edəcəksən qızım?
Gözləri bir qədər irəlidə dayanmış yad nişanlısının üstündə gəzdiyində,onun tərəfindən seyr edildiyini görüb,cəld gözlərini qaçırdı.Gülümsəyərək çoxbilmişliklə dilləndi.
-Narahatçılığa əsas yoxdur.O məsələni həll etmişəm.Necəliyini soruşma.Uzun məsələdi.
Zəngi sonlandırdığında gözləri işıl-işıl idi və üzündə hələ də təbəssüm var idi.Başını qaldırdığında yad nişanlisı ilə yenidən göz-gözə gəldi.Asta addımlarla ona yaxınlaşdı.Bunu gözləmirdi.Söz verdiyi kimi üzünü təmiz təraş etdirmiş,saçlarını da səliqəyə saldırmışdı.O qədər yaraşıqlı və şık görünürdü ki,nəfəsini tutmaq istədi bir anda.Fərqində olmadığı və görə bilmədiyi tək bir şey daha var idi.Qarşısındaki adamın da onunla eyni hissləri daşıması...Onun qədər zərifini,gözəlini,ümumiyyətlə onun kimi birini bu yaşına kimi heç görməmişdi.Onun gözlərində gördüyü işıq və səmimiyyəti heç bir gözdə görməmişdi.Onun verdiyi rahatlığı heç kim verməmişdi.Yaxın keçmişin gününün birində onu nə vaxtsa özününki edəcəyini pıçıldamışdı.İndi isə bir neçə saatlıq belə olsa barmaqlarındaki nişan üzüyünə rəğmən o ona aid deyildi.Leyla onun qarşısında dayanarkən yenə gülümsədi.
-Bəli əziz nişanlım.İkimizdə hazır olduğumuza görə artıq