keçdi.Zərif dayandığı yerdə donub qalarkən,nəyin baş verdiyini anladığında gözündən yanaqlarına göz yaşları zəif bir çığır açdı.Arxa fondan gələn bir musiqi ilə işıqlar yavaş-yavaş açılarkən,qız əlləri ilə üzünü bağlayıb,hönkürdü.O da istəyərdi bu günündə anasının yanında olmasını,ata,ana xeyir duası almasını.Qismət olmamışdı.Leylanın və həmçinin otaqda olan digərlərinin də gözləri dolarkən,Leyla əlindəki xonçanı Səlimin anası Sahibə xanımın əlinə verib,qızın qarşısında dayandı.Əllərni qaldırıb,qızın əllərini üzündən çəkdiyində,gülümsəyərək qızın üzündəki yaşları sildi.
-Amma mən ağlamağını istəməmişdim inanki.Hələ məni ağlatmağını isə heç Zərif xanım!
Qız kövrək səsi ilə gülərək,üz gözünü quruladı.Leyla qızın açıq əlini ovucuna alıb,qıza göz vurub,Zərifin barmaqlarını yumdu.
-Sahibə xanım,sizin gəlin əlin açmır.
Qızların gülüş səsləri otağı bürüyərkən,Zərif təəccüblə əlini açmağa çalışırdı.
-Leyla!
Yaşına rəğmən hələ də gözəl olan qadın,irəliyə keçib,barmağındakı bir üzüyü çıxarıb,Zərifin ovucuna qoyub,qızı yanaqlarından öpdü.
-Bunu vaxtı ilə,Səlimin atası mənə hədiyyə etmişdi qızım.Mənə böyük bir səadət,xoşbəxt bir yuva ilə birlikdə gəlmişdi bu üzük.Eynisi sənə də qismət olsun.
Zərif yenidən ağlamağa başlayarən,Leyla ofuldayıb,qaşığın ucu ilə bir qədər xına qoydu qızın ovucuna.
-İndi mən oğlanın bacısı falan sayılıramsa,qız evi də xına çəkdiyim üçün mənə xələt verməlidi deyəsən...
Sözünü bitirməyinə icazə vermədən,Zərifin etiraz dolu səsi ilə yenidən hər kəsin üzü gülmüşdü.
-Səlim qulağının dibin görər!Sən oğlan evi falan deyilsən!Qız evisən!Qız!
Leyla gülərək qızı qucaqlayıb,öpdüyündə,hər kəs ovucuna xına qoymaqla məşğul idi.Əvvəlcədən çantasından çıxarıb,kənara qoyduğu qutunu əlinə aldı Leyla.Qara qablı qutunun qapağını qaldırıb,içindəki zərif qolbağı çıxarıb,qızın biləyinə keçirdiyində gülümsədi.
-Bu əslində sənə toy hədiyyəm idi.Amma deməli xınaya qismətmiş.Sağlıqla,xoş günlərdə tax mənim əzizim.
Zərif isə heyranlıqla qoluna taxılan və olduqca