udmağa çalışdı.Qolunda hiss etdiyi təmasla diksinərkən,qarşısında Martini görməsi ilə dərindən bir nəfəs aldı.
-Hey...nə oldu sənə?Kövrəlmisən?
Leyla gülümsəyərək onun qoluna girdi.
-Deyəsən.Amma bir az.
Həyəti bürüyən vağzalının sədası ilə,bəylə-gəlin maşına doğru addımladıqlarında Martin gülümsəyərək,qızın saçlarını onun üzündən geri çəkdi və həmin səhnə,onları uzaqdan izləyən adamın ürəyinə damğa kimi basıldı.
-Saçların,uzun olanda da gözəl idi amma belə qısa…Nə bilim,bir az şey görünürsən…
Leylanın qaşları çatıldı.Daha sonra üzünə yenidən bir təbəssüm yayıldı.
-Şey?Yəni necə görünürəm?
-Nə bilim.Bəlkə də mənə elə gəlir.Tam,özünə inamı olan bir qadın kimi.Əvəzsiz,qüsursuz bir zinyət əşyası kimi.
Ceyhun onların onun maşınının düz qarşısında olduqlarını gördükdə içindən şansına pis bir söyüş söydü.Onlara tərəf Nərgizlə birgə addımlayarkən,Leyla,Martinin mavi gözlərinə baxırdı və yanlarına kiminsə yaxınlaşdığından belə xəbərsiz idi.Martin qızın əlini incəliklə dodaqlarına tərəf aparıb öpərkən,xəfif bir ilk yaz küləyi əsdi və Leylanın açıq qalmış saçları ilə paltarını da havalandırdı.Martin,iç çəkərək,qızın tünd qəhvəyi gözlərinə heyranlıqla baxdı.
-Sən,dəyərli bir yaqut daşına bənzəyirsən.İnanılmaz,sehirləyici.İmkansız və dəyərli...
Leyla utancından rənginin dəyişdiyini hiss edib,ətrafına belə baxmadan,nə etdiyini qavramadan,gülümsəyərək,onun əlini tutub,maşınına tərəf çəkişdirdi.
-Gəl.Gecikəcəyik.Bilirsən axı,mən nigah şahidiyəm.Geciksəm,Zərif sonra məni boğar.
"Dəyərli bir yaqut daşına bənzəyirsən.İnanılmaz,sehirləyici.İmkansız və dəyərli..."Cümlə beynində dəfələrlə təkrarlanarkən,əlləri yumruq halını çoxdan yanında almışdı.Bu dəqiqə etmək istədiyi yeganə şey,o yaraşıqlı adamın,yaraşıqlı çöhrəsini sərt yumruqları ilə tanış edib,dağıtmaq,qıza uzanan əlləri kəsmək istəyirdi.Bu adam kim idi axı?O kim idi belə ki,Leyla onun qarşısında ikən,ətrafına qarşı,həmdə ona qarşı kor olmağı bacara bilmişdi?Leyla onu görməmişdi!Düz yanlarında dayanmışdı