i sözlər əks-səda yaratmışdı.Özünü evdəki müvəqqəti otağına necə atdığını,nə vaxt qapını ardından kilitləyib,dəli kimi hönkürdüyünü belə bilmədi Leyla.Özünü ələ alması tam qırx beş dəqiqəsini almışdı.
Kabuslarının xatirələri yenilənmişdi.Yıxılıb,tökülüb,viranə qoyulmuş könül sarayının içində çarəsizliyi ilə yenə tək başına qalmışdı.
İşlərinə oqədər vaxt ayırırdı ki,artıq arxiv qovluqlarını yoxlamağa keçmişdi.Saatına baxıb,vaxtın artıq gec olduğunu görüb,ağır-ağır qalxdı yerindən.Yaz bitir,yenidən yay başlayırdı.Havalar bu aralar yaman isinmişdi.Martinin bir həftəlik Yunanıstana getməsi ilə,özünü yenidən,yalnızlığın ağuşunda tapmışdı.Zəriflə Səlim İstanbulda yaşayırdılar artıq.Onlarla da ancaq telefonla danışırdı.Zərif üçün belə vvaxtlarda çox darıxırdı.Dalğınlıqla evinə gəldiyində vecsizcə qonaq otağına keçdiyində,qarşısında gördüyü şəxs ilə əvvəlcə təəccüblə yerində donub qaldı.Daha sonra yorğun üzünə bir təbəssüm yerləşdi.İrəli atılıb,qızı qucaqladığında pıçıldadı.
-Zərif!
Zərif atının xəstələndiyini eşitdiyindən bəri gözünə yuxu getməmişdi.Səlim də sonunda onun bu halından bezərək,qızı Bakıya gətirmişdi.Leyla isə gecə boyunca onların üstü örtülü atışmalarına qulaq asıb gülümsəyirdi.
-İndi niyə qaşlarını çatmısanki?
-Bir şey elədin.Gedib,gəlib başıma vurursan.At mənim atımdı.İstəmirsənsə gəlmə baxmağa.Lazım olsa mən hm...Leyla ilə gedərəm.Gələrsən mənimlə düzdü Leyla?Həm getmişkən bir-iki gün qalıb,istirahət də edərik.
Leyla çaşqınlıqla əvvəlcə Səlimin,daha sonra isə Zərifin üzünə baxdı.Daha sonra isə başına gələcəklərdən xəbərsiz olaraq gülümsəyib,başını yellədi.Zərif üzündə çoxbilmişlik gülümsəməsi ilə bir qaşını yuxarı qadırıb,Səlimə baxdığında,Səlim təəccüblə onu süzəkdə idi.
Çaylarını televizor qarşısında içdiklərində Nani əlində puly kanalları tez-tez çevirməkdə idi.Leyla kanalda gördüyünün təsirindən,çay boğazında qalıb,öskürərkən,cəld yerindən qalxdı.
-Nani əvvələ çevir.
Qadın təəccüblə onun dediyini etdi özündən asılı olmadan.
-Bu yox.Çevir