l masalı mahnısı bütün ağlını başından almışdı.Aman Allahım!Ceyhun deyə Martinə sarılmış,ondan onun əllərini,qoxusunu aramışdı rəqsində.Fərqinə vardığı gerçəklə gözlərini onun gözlərindən ayırmadan,gözlərindən yanağına yaş yuvalandı.Martinə baxdığında qarşısında o gecə fonda məhz bu mahnı çalarkən,evin həyətində,eynilə belə zəif işıqda oynadığı rəqsi xatırlamışdı.O deyə,Martinin gözlərinə baxmışdı sevgi ilə,eşq ilə.Bu tam bir fəlakət idi.Utandığından ürkəkcə baxışlarını ondan qaçırıb başını aşağı saldığında Martin yenə acı içində gülümsəyib toxundurdu dodaqlarını gənc qızın alnına.O anda udğundu.Anladı qarşısındakı adamı necə yıxdığını.Anladı onun da anladığını.Yavaşca əllərini çəkdilər bir-birlərinin bədənlərindən və hər ikisi də bir addım gerilədi.İri pəncərədən içəri vuran işığın da hər ikisi o anda fərqinə vardılar.Baxışlar o yönə doğru çevrildiyində qarşılaşdı baxışları başqalarında axtarıb heç cürə heç kimdə tapmadığı baxışlarla.Bədəni bir qədər öncəki rəqsin təsirindən hələ özünə gəlməmişkən,indi başqa bir səbəbdən titrədi.Özünü topladı.Yavaşca başını aşağı salmadan döndü və köksündə dəli kimi çarpan,yaşadıqlarından sonra belə hələdə ona xəyənət edən qəlbinə məhəl qoymadan addımlayıb otağın işıqlarını yandırdı.
Görmüşdü.Onun baxışlarını.Ceyhunun qəzəbli və kədər dolu baxışlarını.Özlüyündə çığırıb,bağırmaq,dəli kimi ağlayıb,ryni zamanda da dəli kimi gülmək istədi.Yada ki,gedib onun yaxasından tutub,yorulana kimi onu yumruqlamaq.Ya da…fərq etməz.Heç nə demədən,anidən boynuna sarılıb,bir dəfə belə olsa yenidən qoxusunu hiss etmək istədi.Onu,hiss etmək.Ancaq,bunların heç birini etmədi Leyla.
Maşının zala vuran işıqları kəsildiyində onların da evə daxil olmaq üzrə olduqları gerçəyi ilə üz-üzə dayandı Leyla.Zərif də onsuzda zaldan çıxıb,onları qarşılamaq üçün qapıya tərəf getmişdi.Anasının qadağa qoyduğu şeyi edib,anasına tutulmuş uşaq kimi,Martinin üzünə utancından baxa bilmirdi.O an,onu yox,ona dəyər verməyən birini sevdiyi üçün utanırdı.O Martini niyə