i gəlməli idi...
Qızın sözünü yerə düşüb parçalanan fincanın səsi kəsdi.Hər kəs Martinə baxarkən Martin qorxu ilə inildədi yerində.
-Yox!Yox!Yox!
Zərif hirslə ona baxıb qaşlarını çatdı.
-Nə yoxu Marti?Deyirəm ki,atla meşəyə tərəf gedibdə...
-Zərif!Leyla at sürə bilmir!
-Narahat olma canım.Muxtar dayı onun ata necə sıçrayaraq mindiyini görüb.
Martin əli-ayağı bir-birinə dolanmış halda cəld qapıya tərəf cumdu.Elə o an,onun bağıraraq dediyi cümlələr otaqda bir sükut yaratdı.
-Lənət olsun!O at sürə bilmir.Uzağı on dədiqə.Sakit atın üstündə maksimum on dəqiqə.Ondan artıq atın üstündə dayana bilmir.Bayaq deyirdi mənə!Lənət olsun sənin atın onun üçün olduqca təhlükəlidi həmdə şimşəkli havada!
Martin dəli kimi yağışın altında naxıra qaçarkən Zərifin hıçqırığı pozdu səssizliyi.Donmuş beyinləri məhz onun səsi canlandırdı.Səlimin yaxasından qorxu içində yapışdı.
-Səlim.Fırtına ilə gedib Səlim.O çox tərs atdı.Şimşəkdən qorxur üstündə mən olmayanda.Leylanı çoxdan...
Gülüşünün sonsuzluğa basdırılması.Baxışının,yerişinin,duruşunun ömürlük silinib getməsi.
Yerindən necə qalxdığının,naxıra nə vaxt getdiyini,ata minərək meşəyə sürdüyünü bilmirdi Ceyhun.Tək bildiyi beynindəki onsuzluq fikrini atmaq idi.Bu hər şeydən betər idi.Bu hər şeydən məhvedici idi.Bütün duyğuların ən qorxuncu idi.Axı hansı ağılla bu bıçaq kimi kəskin soyuq havada çölə çıxmışdı,üstəlik dəli ata minmişdi ki Leyla?At sürə bilmədən həmdə.Ya at onu yıxmışdısa üstündən?Ya boynu qırılıb ölmüşdüsə?Buna dayana bilməzdi!Heç vaxt!Heç cür!
Onu başqasının yanında belə bəlkə görə bilərdi.Ancaq onu bird aha görə bilməmək?Bu ki,Ceyhunun ölüm fərmanına atılan imzadan qeyri bir şey olmazdı.Ceyhun isə yaşamaq istəyirdi.Onun yaşadığı,onun nəfəs aldığı dünyada yaşamaq istəyirdi sadəcə olaraq.Çox şey idi istədiyi?
Zərif evin içində o tərəf-bu tərəfə gedib gəlməkdən və heç bir xəbər almamaqdan dəli olacaqdı.Gözləri dvara asılan saata sataşdı yenidən.Daha iki dəqiqə əvvəl baxmışdı.Artıq bir saatdan çox idi ki,Leylanı