soyuq havada axtarırdılar və heç bir nəticə əldə edə bilməmişdilər.Yenə qızı tapa bilmədi Martin.Gəldiyi yerində hara olduğunu bilmirdi onsuzda.Burada sıx ağaclıq qurtarırdı və boş ərazilr başlayırdı.Çox güman əkin sahələri idi.Atı fırladıb,getmək istədiyi anda aydınlandı bir anda dünyası.Gözərini zilləyib,yerdəki qaraltıya baxdı.Bu…bu ölü heyvana,ya da kəsilmiş oduna oxşamırdı.Bu insan idi!Bu…Leyla idi!Həyəcanla o yönə doğru yönəldi və atı,anidən saxladı.Cəldliklə atın tərkindən enib,rahatlıqla nəfəs aldı.Yanılmamışdı.Leylanı tapmışdı.Ayaqları əsə-əsə irəli gəlib,qızın önündə diz çökdü.Əvvəlcə onu səslədi,ancaq heç bir səs gəlməd.Əllərini qızın üzünə qoyduğunda,öz bədənindəki istiliyin bir anda çəkildiyini hiss etdi elə bil.Əlini yanmış kimi dəhşətlə geri çəkdi.Leyla buz kimi idi!Dərin bir nəfəs alıb,özünü toplamağa çalışdı və bu dəfə,qızın nəbzini yoxladı.Yox deyə biləcək qədər zəif atırdı.Şükürlər olsun ki,atırdı.Tez cibindən telefonunu çıxardı və siqnalın olmadığını gördü.Əlavə heç nə edə bilməyəcəyindən,səsini kimlərinsə eşidəcəyinə ümid edib,var gücü ilə bağırmağa çalışdı.Handan-hana yanına bir atın yaxınlaşdığını hiss etdisə belə,üzünü qaldırıb,baxmadı.Əsə-əsə danışmağa başladı.
-Kömək gətirmək lazımdı.Çox üşüyür…Leyla onsuzda çox üşüyər.Nəbzi çox zəifdi.
Ceyhun gördüyü mənzərənin qarşısında dəhşətə düşmüşdü.Gözləri bərəlmişdi.Leyla,yerdə,palçığın içində ölü kimi yatırdı!Atdan bir təhər düşüb,ona doğru addımladı.Sanki o adamın dediklərinin heç birini başa düşməmiş kimi,kəkələyərək soruşdu.
-Ya...yaşa..yaşayır?

Eşitdiyi səs ilə başını qaldırıb,sərt baxışlarını nifrətlə dikdi onun üzünə Martin.Hirslə ona cavab verərkən,Ceyhun hələdə yerində donub qalmaqda idi.
-Öldürməyi bu dəfə də bacarmadın!
Martin isə ona əhəmiyyət vermədən,vaxt itirmək istəmədiyi üçün,cəld qızı qucağına alıb,havaya qaldırdı.Cansız kimi qolları havada yellənərkən,başı anidən arxaya getdi.Martin,donuq halda bir anlığa dayanıb,qucağındakı qıza baxdı.Onu sinəsinə sıxarkən,yanında