çəkdiyini görüb,keçib qarşısında oturdu.Gözlərini ona dikdiyində isə,adam dalğın gözlərini qaldırıb,dostuna dikdi və dərindən bir köks ötürdü.Aradakı uzun səssizliyi isə pozan Səlimin qısıq səsi oldu.
-Nə düşünürsən?
-Bilmirəm dostum.Bilmirəm.
-Məncə bilirsən.
Gülümsədi Ceyhun.
-Zərif mənə hirslidi...
Onun sözü dəyişdiyini bilirdi Səlim.Ceyhunun bu oyununa qoşuldu o da.
-Fikir vermə.Hirslənmək onun xobbisidi onsuzda.
-Amma haqqlıdı dostum.Mən belə özümə hirsliyəm.İtirmişəm Səlim.Özümü itirmişəm...
Səsi o qədər içdən və duyğu dolu idi ki,onun bu danışığına bir söz deməyə bir kəlimə belə tapa bilmədi Səlim.Ceyhun isə yenidən üzünü qaranlığa dikib,davam etdi.
-Kaş başqa cür olaydı Səlim.Üzünə baxıb,bir kəlimə belə deməyə yer qoyaydım aramızda.Qoymadım.Tək bir çıxış yolu belə qoymadım mən özümə.
-Ceyhun,bəs Nərgiz?O necə?Qız hamilədiye.Hamilə!Hansı kanalı açırsan,hansı qəzetə baxırsan sənlə ondan danışır.Bunun nə demək olduğunu bilirsən?Bunu necə edə bildine sən?Bəs süvirdin?Ölürdn dərdindən?Sevgi budusa,mən yaxşı ki...Off.Bax!Deməyim,deməyim deyirdim,amma yoxe yetər artıq Ceyhun!

Ceyhun təəccüb içində Səlimi süzərkən,Səlim yarı sakit,yarı hirsli halda danışığına davam etdi.
-Əvvəlcə birini görüb,xəstə kimi vurulursan.O qız sənin əlini tutduğu halda ondan gerçək kimliyini gizlədirsən.Öyrəndiyini də biləndə,hələdə yanında olduğuna sevinmək yerinə,qovursan.Sonra da o dəqiqə bağça uşaqları kimi qaçırsan o biri sevgilinin yanına.Amma yooox.Bu da bəs deyildi bizim Ceyhun bəyimizə.Qız hamilə olduğunu deyir və sən indi Leylanın dərdindən gəbərib,onu geri istədiyini deməyə çalışırsan.Düzünü de mənə Ceyhun!Onun yanında sənin ona heç vermədiyin dəyəri,sevgini verən birini gördüyün üçün eqoistlik edirsən ya necə hə?
Ceyhun,çatılmış qaşlarını onun üzünə dikib,hirslə yerindən qalxdı.Əllərini hirslə saçlarının arasından keçirib,kiçik besetkada o tərəf bu tərəfə hərəkət etməyə başladı və nəhayət,ayaq saxlayıb,Səlimə baxdı.
-Onu sevirəm!Lənət olsun!Onu lap çox