gözəl xanım,sabah tezdən mən geri dönsəm yaxşıdı.Və sən Lili…Özünü o sənədlərin içində itirib,özünə baxmağı unutma zəhmət olmasa.
Dünən olanları xatırlamaq,indi,onun üzünü güldürürdü.Qarşısında outran ciddi geyimli insanlarla söhbət edərkən,telefonuna gələn zənngi cavablandırdı.Qarşıdan gələn təlaşlı səslə üz ifadəsi durmadan dəyişərkən tərəddütlə gülümsəyib cavabladı.
-Gəlirəm!
Masadkı həmkarlarından üzr istəyib cəld yerindən qalxdı.Qardirbdan krem rəngindəki nazik paltosunu götürüb,əyninə geyindi.Ayağındakı hündürdaban ayaqqabıları qaçmasına mane olarkən bacardığı qədər addımlarını tezləşdirdi.Qapıdan çıxarkən,külək,artıq uzanmış saçlarını havada oynadarkən,payızın son günləri olmasına baxmayaraq yağan qar,bu dəfə nazlı-nazlı qızın üstünə enməyə başladı.Əlindəki telefonundan lazımi nömrəni yığıb cəld danışmağa başladı.
-Nani.Ola bilsin gec gəlim.Narahat olma.Yox..yox...heç bir problem yoxdu.Şey...Səbinəni xəstəxanaya aparırlar.Yox canım.Nani qışqırma qulağıma.Uşaq gelir.Xanımzadəmiz bir az tez tərpənib deyəsən.Nəysə maşınımı gətirdilər.Mən xəstəxanaya gedirəm.Yoxsa Rəhman keçən dəfəki kimi özünü itirəcək.
Gülərək,iri addımlarla telefonuna baxa-baxa maşınına tərəf gedirdiki,birdən zərblə nəyəsə çırpıldığını hiss etdi.Bunu necə bacarırdı axı?Yenə yolun ortasındakı dirəyi görməyib,çırpılmışdı yəni?Üz-gözünü buruşdurdu.Zəng çalmaqda olan,əlindən yerə düşən telefonundan gözlərini çəkib,başını qaldırdı və o an,tarixin bu cür təkrar etdiyinə belə gülə bilmədi.Gecə qaranlığındakı gözləri tünd yaşıl gözlərlə toqquşduğunda,qəlbinin ritminin dəyişdiyinə lənət etdi!Onun burada nə işi vardı axı?
Bakının əsən sərt küləyi,sarıb keçərkən ətrafı,saçları havada oynayarkən,bir hissəsi də hər ikisinin üzünə vururdu.Hələ də ona bu qədər yaxın dayandığının fərqinə varıb,bir addım geri çəkildi və saçlarını da əlinə yığıb,bir çiyninə atdı.Bir-birləri ilə aralarında yaratdıqları o səssiz danışığı isə otel işçisinin Leylaya yaxınlaşaraq uzatdığı maşınının açarları oldu.
-Leyla