n sonun yaxınlaşır.Əlimdən yaxanı qurtara bilməyəcəksən və əmin ol,səni məhv edəcəm.Hə,birdəki sadəcə bil deyə deyirəm: mən bacardım.SƏNSIZ!Telefonunu söndürdükdən sonra Ceyhunu hər zamanki kimi mükəmməl gülümsəməsi ilə onu izləyənkən gördü.Əlləri cibində ayaqları aralı halda dik şəkildə dayanmış onu izləyirdi.
-Ona hirslisən.
-Hirsliyəm.
Leyla balkonun çərçivələrinə söykənərkən Ceyhun da onun tam yanında dayanmaqda idi.Ən qəribəsi isə onun bu yaxınlığı və varlığının Leylanı narahat etmək əvəzinə ona müdhiş dərəcədə rahatlıq verməsi idi.
-Dünən gecə sizi restoranda gördüm.Məncə hirsli olmağının səbəbi dünən gecəki söhbətdi.Yada o söhbətdən sonra onun getməsi...Açığı nişanlın yaraşıqlı biridi.
Leylanın qaşları hirslə çatıldı.
-Bir!Bu səni maraqlandırmaz!
İki!Eks nişanlım.
Ceyhun zarafatla barmaqlarını işarə etdi.
-Nişanlımsan!Yalan da olsa...Buna görə də maraqlandırar.
Yalan da olsa...Həqiqətən də bu adamla yalandan da olsa nişanlı idi və bu hal nədənsə onun çox xoşuna gəlirdi.Özünü qısa vaxt ərzində bu oyuna o qədər sərbəst buraxmışdı ki,yalan olduğunu hardasa unutmuşdu.Qəribədi...Toğrulla nişanlı ikən belə çox zaman və hətta sıx-sıx bundan sıxılardı.Ancaq onda elə deyildi.O başqa idi.Onun yanında nə qədər hirsli olursa olsun sadəcə gözlərinə baxaraq bütün hirsini yox edə bilirdi.
-Hə...unutmuşdum.Nişanlıyıq axı.
-De mənə!
Bir qədər duruxdu.Əmr etmişdi?Ya sadəcə içini boşaltmağı üçün ona fürsətmi vermişdi?Heç kim ona əmr verə bilməzdi.Həmdə pul ilə tutduğu bir...bir yaraşıqlı nişanlı əsla!Bir qədər hirsli baxışlarla ona baxdı.
-Siz kişilər.Hamınızın hormonları tərs işləyir?
-Necə yəni?
-Əmr verməyi xoşlayırsınız,düşüncəniz hər zaman eyni şey üçün işləyir.Qadınlar sizin dediklərinizi yerinə yetirməyə məcbur deyil.Hələ mən heç deyiləm!
-Mən sənə əmr vermədimki…sadəcə…
-Sadəcə əmr verdin!Bax yaraşıqlı nişanlı!Bunu ağlının bir kənarına yaz,mənə əmr verilməsinə nifrət edirəm və heç vaxt onu yerinə yetirmirəm.
-Görürəm.
-Məni ələ salma!
Dodaqlarını