xatırlamıram.
Qolunu onun tutuşundan azad edib,bir addım irəli atsı və taksinin qapısını açdı.Açdığı kimi taksinin qapısı bağlandığında dərin bir nəfəs alıb,qəzəbli baxışlarını onun üzünə dikdi.
-Yolumdan çəkil Əli Vahabzadə!
-Çəkilmirəm Leyla Bədirli!
Gözlərini bərəldib,güldü Leyla.
-Mənə bax!Bağça uşaqları kimi səninlə dalaşmaq fikrim yoxdu mənim.
-İstəsən də,istəməsən də səni mən aparacam.
-Hey...Burax qolumu.Səninləyəm.
Ceyhun tərəfindən onun maşınına tərəf aparıldığı görüb,son çarə olaraq otelin qapısı qarşısındakı adamlara tərəf baxdısa belə,onlar da sanki bilərəkdən,onun tərəfə belə baxmadılar.Maşına çatdıqlarında dərin bir nəfəs alıb,səsini bacara bildiyi qədər soyuq və məsafəli tutmağa çalışdı.Telefonu o an,yenidən çalmaqda idi.
-Taksimi göndərdin və mən ola bildiyi qədər az vaxtda xəstəxanada olmalıyam.Bu qədər sürücüüyümü etməyə həvəslisənsə əgər,bir zəhmət keç otur və bu maşını işə sal.Gecikirəm.
Ceyhun qızın bu çıxışına təəccüblənib,bir qədər duruxdusa belə,sonradan qapının ön qapısını açıb,onun minməyini gözlədi.Gözlədiyi kimi Leyla onun açdığı qapıdan keçib oturmadı.Özü arxa qapıı açıb,əyləşdi və arxasından da möhkəmcə çırpdı.
On dəqiqə sonra özəl xəstəxananın dayanacağında maşını saxladığında,Leyla,cəld maşından enib,girişə doğru addımladığında Ceyhunun da onunla gəldiyini görərək,kinayə ilə süzdü onu.
-Sən hara?
-Səninlə gəlirəm.
-Ay...doğurdan?Mənimlə məzələnirsən sən?Çıx get yanımdan!
Yenidən binaya doğru bacardığı qədər tez halda getdiyində,onun çıxıb getmədiyini,əksinə arxasından gəldiyini bilib,hirslə içəri keçdi.Doğum şöbəsinə keçdiyində,Rəhmanın dəli kimi dəhlizdə o tərəf,bu tərəfə addımladığını görüb,ona tərəf yönəldi.Rəhman isə qızı görən kimi dərin bir nəfəs alıb,qollarını qıza doladı və o an,gözü arxada duran adama sataşdı.Qaşları çatıldı Rəhmanın.
-Bu kimdi belə?Nə işi var burda?
Leyla arxasına belə dönmədən vecsizliklə çiyinlərin çəkdi.
-Off.Heç kim!Sürücüm olmağa həvəsliydi yaman.Nəysə.Fikir vermə təcrübə yığmaq