q həvəsindədi deyəsən.
Rəhman hər zamanki səmimiyyəti və zarafatı ilə qızın saçından tutub,çəkərkən,qaşlarını çatmışdı.
-Leyla sənin on dəqiqən yarım saat edir?
-Söz vurmasan olmazdı?Səbinəni doğuma alıblar artıq?
-Hə,yəni yox.Of...hazırlayırlar içəridədi.Hələki otaqdadı yəni.
Leyla həyəcanla gülümsəyib,onun əlini sıxdı.Hər nə qədər bu xəstəxana ilə bağlı olduqca pis xatirələri olsa belə,indi onları düşünməyəcəyini özünə təkrarlayırdı.
-Narahat olma.Hər şey yaxşı olacaq.Görəcəksən.Amma mənə de görüm,gecənin bu vaxtı sən hansı ağılla Səbinəylə dəniz gəzintisinə çıxmışdın?Həmdə bu havada?Görürsən?Qızın da anasına oxşayıb şüvənlikdə.Vaxtından tez gəlir.
-Anası şüvən deyil Leyla!Həm,elə olsa belə mən o şüvəni çox sevirəm.Dənizi də soruşma.O ayrı məsələdi.
Leyla Rəhmanın bu halına gülümsəyərkən,yan tərəfdəki qapı açıldı.Otaqdan ilk olaraq,həmdə Leylanın həkimi olan qadın çıxdığında,Leyla cəld ona tərəf yaxınlaşdı.
-Şəms xanım…Hər şey yaxşıdı?
-Narahat olma gözəl qız.Bir azdan xala olacaqsan.Amma artıq dərəcədə xahiş edirəm.Yoldaşını məndən uzaq tut.Bayaqdan məni də,Səbinəni də dəli edib.
Leyla Rəhmanın insanı dəli edə bilmə bacarağını olduqca yaxşı bildiyindən,buna sadəcə gülümsəməklə qaldı.Həkim,onun yanından uzaqlaşıb,əməliyyatxana tərəfə yönəldiyində,bu dəfə otağın qapısı yenidən açıldı və Səbinəni çıxardılar.Səbinə orada Leylanı görüb gülümsəyərkən,Rəhman cəld onun yanına keçib,əlini tutub,alnına öpüş qondurub,pıçıldadı.
-Səni sevirəm birdənəm...
Kürəyini soyuq divara söykəyərkən,bir qədər aralıda dayanmış adamın varlığını unutmağa çalışaraq,onları seyr etdi Leyla.O an,gözlərinin önündə canlanan xatirələr ilə,acı içində gözlərini yumdu və gözlərindən yanaqlarına özündən asılı olmadan iki damla yaş endi.Qulağında hələdə ilk günki kimi əks-səda verən sözləri yox etməyə çalışmaq istədi o anda.Əllərini uxarı qaldırıb,saçlarını düzəldirmiş kimi,əvvəlcə üzündəki yaşı sildi,daha sonra isə qulaqlarına tərəf aparıb,basdırdı.Şəms xanımın həmin gün dediyi sözlər