yenidən və yenidən canlandı xəyalında.Daha sonra isə başqa bir xəbərdən eşitdikləri.
"-Təəssüf edirəm.Uşağı itirdiniz....Nərgiz Yerəl Əli Vahabzadədən hamilə...Səni həyatımdan qovuram!"
Dərin bir nəfəs alıb,silkələndi və özünü toplamağa çalışaraq,Səbinənin aparılması ilə tək qalmış Rəhmanın yanına getdi.Bir qədər sonra,hər ikisnin də valideynləri də xəstəxanaya gəlmişdilər.Rəhmanı sakitləşdirməyə çalışdığı bir saatin sonunda,nəhayət ki,gözəl xəbər də gəlmişdi artıq.Leyla sevinclə Rəhmanı qucaqlayarkən,gülərək onu təbrik etdi.Rəhman isə qaşları çatılmış halda,Leylanın üzünə baxırdı.
-Heeyyy dostum.Burdasan?Rəhman???
Rəhman gözlərini qırparaq Leylaya baxdı.
-Qızım dünyaya gəldi?
-Hə!
Söz Leylanın ağzından çıxan kimi Rəhmanın da yerə sərilməyi bir olmuşdu.Onun bu halını görən anası,hər kəsdən əvvəl gülməyə başlarkən,digərləri də ona qoşulmuşdu.Atası onun yanına gəlib,yandakı oturacağa qoyarkən belə,Leyla çaşdığından əlindəki su şüşəsini onun üzünə boşaltdı.Rəhman yavaşca gözlərini açıb,bir qədər çəkinərək soruşdu.
-S..səbinə yaxşıdı?S..ağdı yəni şey...
Leylanın gülümsəməsi üzündə solub,gözləri yaşla dolarkən,başını hə mənasında yellədiyində,Rəhman da rahat bir nəfəs alaraq gülümsəmişdi.İkinci dəfə ata olmuşdu…
Bir qədər sonra Leyla fikirli halda,xəstəxananın bufetində oturu,qarşısındakı kofe fincanını dalğınlıqla əlində fırladırdı.Yanındakı oturacağın çəkildiyini,yanına birinin əyləşdiyini bildiyində,başını qaldırmadan yorğunluqla danışdı.
-Niyə getməmisən?Niyə burdasan?Məndən nə istəyirsən?
-Hansından başlayım?
-Nə?
-Suallarından hansını cavablayım birinci?
Gözlərini qaldırıb,ona baxdı.Daha sonra isə yenidən kofesinin üstündəki xırda köpüklərinə verdi diqqətini Leyla.
-Hamısına birdən cavab versən,buradan tez gedə bilərsən!
Ceyhunun da üzündə bir təbəssüm yarandı.Rahatlıqla kofesindən bir qurtum içdi.
-Bir,getmədim,çünki getsəm,boş-boş otaqda qalıb,ürəyim sıxılacaqdı.İki,burada olmaq istədiyim üçün buradayam və üç Leyla,inan ki,bunu eşitsən,o