ilə yerində diksindi adam.Bunu gözləmədiyi o qədər aşkar idiki.Əslində layiq olduğunu da bilirdi.Bundan da betərinə layiq idi və bunu da bilirdi.Ancaq heç bir hiss efadə etməyən o gözlləri gördüyündə içindəki ümid işığının da get-gedə azaldığının da fərqində idi Ceyhun.Leyla ona belə ifadəsiz gözlərlə baxdığı müddətdə onun əliqolu adətən bağlanırdı.Fikirlər içində boğuşaraq,yerində donub qaldığında,Leylanın bir anda sakitliklə oturduğu yerdən qalxıb,oradan getdiyini də ancaq hiss edə bildi.Bitginliklə ayağa qalxıb,o da getmək istədiyi anda,diqqətini yan masada əyləşmiş,tibb bacılarının danışığı çəkdi.
-Onun kim olduğunu bilirsən?Milyonerin biridi o qız.Bəxt yaxşı şeydi.
-Hə.Mən tanıyıram.Leyla…hmm.Soyadı yadımdan çıxıb.Elə demə.O qədər pulun olmağıda bir şey deyil ki…
-Niyə elə deyirsən?Ona bax bir.Necə gözəl və yenilməz görünür...Eh…hər kəs onun kimi olmağı arzulayar.Güclü bir qadın.
-Sənin xəbərin yoxdu ay qız?
-Nədən?
Ceyhun,diqqət çəkməməyə çalışaraq,cibindən telefonunu çıxardı.Tibb bacısının birinin gözünün onun üstündə olduğunu hiss edib,rahatlıqla stəkanındakı kofedən bir qurtum aldı.Ayağını ayağının üstünə qoyub,telefonla mesajlaşırmış kimi bir hal aldı.Tibb bacısı,gözlərini ondan ayırıb,səsini bir qədər alçaltdığında belə,Ceyhunun bütün diqqəti onlarda olduğundan,qızların danışığını da çox yaxşı olmasa da eşidirdi.
-Hardasa keçən iliydi deyəsən.O vaxt,Şəms xanımın yanında idim mən.Nəysə bizim şöbəyə gecə bir xəstə gətirdi və xəstənin heç bir məlumatı qeydə alınmadı.Yəni xəstəliyi adi baş ağrısıyla gələn biri kimi qeydə alınmışdı.
Qarşısındakı qız bir qaşını maraqla yuxarı qaldırdığında digəri davam etdi.
-Həmin xəstə Leyla Bədirli idi.
Ceyhunun qaşları çatıldı.Leyla xəstə idi?Qızın qısıq və qırıq səsini eşidirdi ancaq,indi qulaqlarını daha da çox açıqb,diqqət kəsilmişdi.Gözləri masanın üstündə olan telefonun ekranında olsa da,qəlbi qorxudan böyük bir həyəcanla döyünərkən,hər bir şeyi eşitməyə özünü hazırlamışdısa belə,eşidəcəklərinə heç vaxt