Nərgizi də qoluna taxıb,gözünün önündə dolanmışdı.Leylanın onu bağışlama ehtimalının düşündükləri ilə necə də get-ged yox olduğunu görürdü indi.Ancaq hər nə olarsa olsun,artıq ondan əl çəkməyəcəkdi.Bu vaxta kimi onun gözlərinə baxa-baxa ona yalan danışmışdı,yəni gerçəyi gizləmişdi,amma Leyla ondan cəsur olub,Ceyhunu atmamış,əlindən tutub,ona qəlbini açmışdısa,indi cəsur olmaq vaxtı Ceyhunda idi.Hər nə olarsa olsun,güzgünün qabağında dayandığında,yorğun üzünə baxdığında,qarşısında xoşbəxt bir adam görə bilmirdi Ceyhun.Onun xoşbəxt olmağı üçün Leylaya ehtiyacı var idi.Buna əmin idi.Onu ilk gördüyü andan qız,qəlbinə işləmiş,sevgisi ruhunu əsir etmişdi.Ona yaşatdıqları üçün özünü heç vaxt bağışlamayacaqdı Ceyhun.Ancaq çox eqoist olduğunu da bilirdi.Leyla onu bağışlasın istəyirdi.Yenidən onun əllərini tutmaq,qəlbinin döyüntüsünü hiss etmək,saçlarının o əvəzsiz qoxusunu ciyərlərinə çəkmək,gülərdə yanağında yaranan o çuxuru öpmək istəyirdi.Çox şey istəyirdi,bilirdi.Ceyhun,Leylanı ömrünə istəyirdi.Qərarlı idi.Bunun üçün savaşacaqdı!
N N N N N
Leyla,çıxdığı günorta yeməyində,qarşısında oturmuş adamın ona dediklrini dinləmirdi artıq.Tezliklə vaxtın keçməyini,gecənin te gəlməsini və həkimin ona yazdığı o dərmanı içib,ölü kimi yatmağı düşünürdü.Özünü toplamalı idi.Lənətə gəlmiş adam,yenidən bir anda qarşısına çıxıb və həyatını alt-üst edib,yoxa çıxmışdı.Təbii ki,hər gün şirkətinə gələn sayrız-hesabsız gülləri saymazsa.Təbii ki,Leyla,buna da bir çarə tapmışdı.Verdiyi tapşırıq sayəsində,güllər artıq şirkətinə daxil olan kimi arxa qapıdan çıxarılırdı.Sonra isə yaxınlıqdakı kiçik gül dükanına pulsuz verilirdi.Təbii ki,bu işə ən çox sevinən də həmin dükanın sahibi idi.Ağlındakı düşüncələri yox etməyə çalışaraq,qarşısındakı adama gülümsədi və onun daha artıq nəsə deməyinə icazə vermədən,dilləndi.
-Ayaz.Mən qərar aldım.Şirkətdən geri çəkilirəm.
Ayaz,əvvəlcə gülümsədi,ancaq daha sonra onun dediklərini başa düşdüyündə,gözləri bir anda böyüdü.Qaşlarını çatdı.Əlindəki çəngəli