i stola düşdü və kənar masalarda oturmuş bir neçə nəfərin diqqətini çəkdi.Leyla onun bu halına baxıb güldü.
-Mənə elə baxma.Tam ciddiyəm.
-Sən...Nə dediyini bilmirsən.
Rahatlıqla yeməyindən bir tikə yeyib,çiynini çəkdi.
-Əksinə.Nə dediyimi tam olaraq indi bilirəm.Of.Bəsdi Ayaz,mənə elə baxmağı da kəs.
-Hər kəs...Buna qarşı çıxacaq.Həm neyləyəcəksənki?
-Mən,öz xəyallarımın arxasınca getmək istəyirəm Ayaz.Kiçik bir həyəti olan,kiçik bir ev.Ətrafımda saxta olmayan,səmimi insanlar,bəlkə də kiçik,rahat bir restoran,ya da kafe.Nə bilim.Heç vaxt,bu cür həyatı xəyal etməmişdim mən.Bütün bunlar artıq çiyinlərimə yük olmaqdan başqa bir şey deyil.
-Sata bilmərsən axı.O qədər işçi nə olacaq?Olmaz!Bunu sənə inanan insanlara edə bilməzsən axı.
-Satacağımı kim dediki?
Gülümsəyib,yan stula qoyduğu,iri çantasını açıb,içindəki nazik qovluğu çıxardı və Ayaza uzatdı.Gənc adam heç nə başa düşmədən,qovluğu onun əlindən aldı.Ayaz isə,hələ də eşitdiklərini həzm etməyə çalışarkən,göz gəzdirdiyi vərəqdə yazılanları gördüyündə,onu öskürək tutdu.Qarşısındakı su stəkanından suyunu içib,özünə gəlməyə çalışarkən,bu gün başına daha nələrin gələcəyini düşünürdü artıq.
-Leyla…Sən,ağlını itirmisən?Safsan nəsən?Bunu necə fikirləşə bilərsən axı?Olmaz!Həmdə heç!
-Olar Ayaz.Görürsənki hər şey hazırdı.Mənim imzamda hazırdı.Sadəcə atacağın balaca bir imza.Mənə bu neçə ildə,dəstək olan,yanımda olan və heç vaxt xəyanət etməyəcəyinə inandığın sayılı insanlardansan sən Ayaz.Dostumsan!
-Leyla,şirkətdən danışırıq.Adi hədiyyə olaraq bir qol saatı falan verir kimi danışma!
-Ayaz,onsuzda o şirkəti sənə hədiyyə vermirəm mən.Hissələrimin bir hissəsini sənə verirəm.Bununla da orada məndən sonra söz haqqı olan tək adam sən olacaqsan.Lazım olanda ancaq imza üçün gələcəm,amma idarə işi tamamilə sənin öhdənə düşəcək.Məndə öz həyatıma geri dönəcəm.Nə olar,qəbul et və məni bu yükdən qurtar.
-Olmaz Leyla!
-Olar Ayaz!Gül kimi olar!
Bir qədər düşünüb,gözlərini qıydı və davam etdi.
-Bir şirkət sahibi