olacaqsan.Bununla əldə edəcəyin fürsətləri fikirləş.Mən ev və restoran-kafem üçün yer tapıb,işlərimi həll etmişəm.Nə olar Ayaz?
-Lap,tutalım mən qəbul etsəm belə,idarə heyyəti ayağa qalxacaq Leyla.Həmdəki şirkətin quruluş ildönümü ərəfəsində olacaq iş deyil.
-Sənə inanmasam,güvənməsəm,belə bir şey edərəm heç?Yaxşı,heç olmasa bir illik?Mənim uzaqlaşmağa ehtiyacım var.Sən sadəcə hə de və ora qol çək.Dəyişikliyi dəvətdən sonra elan edərik.Nə deyirsən?
Onu razı saldığını hiss edirdi Leyla.Ayaz qarşısında olduqca qərarlı və şirin təbəssümü ilə ona ümidlə baxan qızın əlini sıxıb,dərindən nəfəs alaraq gülümsədiyində Leylanın üzündəki təbəssüm,daha da çoxalmışdı.
Leyla,istənilən mövzuda məğlubiyyəti sevmirdi və görünən kimi,bu dəfə də onun istədiyi olmuşdu.
Şirkətin quruluşunun ildönümü günü gəlib çatmışdı.Leyla uzun,straplez və dekolte qara geyimi içində,gözoxşayıcı idi.Uzanmış və xəfif dalğalı saçları və olduqca yerində olan makiajı ilə özünü güzgünün önündə son dəfə süzdü.Qərarsız qalmış kimi,gözündəki qalın sürməsinə və rəngsiz dodaq boyasına baxdı və çəkməcəsini açıb,vişnə rəngindəki pomadasını çıxardı gülümsəyərək.Hər kəs bu gün şirkətin qurtuluş ildönümünü qeyd edəcəkdi bəklə amma,Leyla şirkətdən qurtuluşunu qeyd edəcəkdi.Martinin hədiyyəsi olan,yaqut bə brilliantlarla bəzənmiş olan sepini də boynuna taxdıqdan sonra,güzgüdəki əksinə gülümsədi.Ətrafındakı insanlar,hər nə qədər onu ilk vaxtlarda aciz və çarəsiz görsələr belə,Leyla bacarmışdı!Özünü iş dünyasında təstiq etməklə qalmamış,işini də yüksəldərək,öz imzaısnı atmağı bacarmışdı bu qısa vaxt ərzində.Və,artıq gəldiyi kimi getməyin zamanı idi.Vida etməyin vaxtı gəlib çatmışdı.Bu dəbdəbə ona aid deyildi çünki…
Bu həyat Leylaya kədərdən başqa heç nə verməmişdi.Elə buna görə də artıq bu həyatı istəmirdi.
Dəvətin verildiyi zala Ayazın qolunda keçdiyində,bütün diqqət ona yönəlmişdi.Kişilərin bəyənilik dolu baxışları,qadınların qısqanclıq dolu gözləri gəzmişdi üstündə.Geyimində heç bir qeyri adiliyin olmamasına