a baxmayaraq,dik duruşu,özünə xas havası,əvəzsiz baxışları və gülüşü bəs edirdi onu diqqətçəkici etməyə.Onun üçün ayrılan masaya keçib oturduğunda,Ayazın güldüyünü görüb,üzünü ona çevirdi.
-Leyla,qiyamət qopacaq.
-Niyə?Nəsə olub?
-Daha nə olsun?Bir halına bax.Hər kəsin,səndən danışacağı bir dəvət verirsən və bu dəvətə bu gözəl halınla damğa vurursan,snra da çıxıb,mən öz yerimi bu yaramaz Ayaza verirəm deyəcəksən.
-Axmaqsanki,axmaq.Bu gün mənim qurtuluş günümdü bay özündənnarazı.
Ayazın bir qaşı yuxarı qalxdı.Pencəyinin yaxasını düzəldib,ayağa qalxdı.Rəqs etmək üçün əlini qıza uzatdı.
-Ah...şirkət rəhbəri olandan sonra səncə heyranlarımın sayının çoxalması mümkündü?
Leyla gülümsəyərək,onun əlini tutdu.
-Əlbəttə canım.Həmdə necə çoxalacaq heç bilirsən?
Makiajını yenilədikdən sonra ayaqyolundan çıxıb,zala doğru addımlayırdı ki,bir anda addımları yavaşladı.Ceyhun,əllərini sinəsində çarpazlayıb,gülümsəyərək ona baxırdı kənardan.Onun burada nə işi olduğunu,yada niyə gəldiyini bilmirdi Leyla.Ancaq bildiyi və artıq əmin olduğu yeganə şey vardı ki,Leyla artıq onunla üz-üzə belə gəlmək istəmirdi.Əyninə geyindiyi qara kostyumun onu necə daha da yaraşıqlı göstərməsi yaxud buraxdığı kirli saqqalın ona necə yaraşdığı ilə maraqlanmırdı artıq.Addımlarını zala doğru yönəltdi.Onun yanından keçib getmək istəyirdiki,adam bir anda,gəlib onun qarşısında dayandı.Sual dolu baxışlarını onun üzünə zillədiyində gözəlliyi ilə onun ağlını başından necə aldığından xəbərsiz idi Leyla.Onun da danışmayacağını başa düşdüyündə ilk özü dilləndi.
-Nə işin var burda?
-Səninlə danışmalıyam Leyla.
-Səninlə danışmışıq.Unutdun?
Bir anda Ceyhun əlini uzadıb,onun əlini tutduğunda,yerində diksinib,baxışlarını əllərinə çevirdi.Onun kiçik bir toxunuşu ilə mənliyi üsyan etməyə başlayarkən,bu təmasdan qurtulmasının lazım olduğunu da bilirdi Leyla.Ortada yanlış olan şeylər vardı.Ceyhunun birdən birə hər getdiyi yerdə qarşısına çıxmağı,ya da onun yanında olmağa çalışmağı,doğurdan da yormuşdu onu.Əlini