ə bəzənmiş gözləri ilə kəsişdi gözləri.Leyla gülümsədi.Sonra,gülümsəməsi üzündə yayıldı və bir anda əlini onun sinəsinə qoyaraq onu özündən astaca aaladı.Əlinin ona dəydiyi anda bütün bədənini saran o hissi görməzdən gəlməyə çalışaraq,qamətini dikəltdi.
-Peşmansan?Hansı etdiyinə görə Ceyhun?Qarşıma keçib heç nə olmamış kimi icazə ver deyirsən.Nəyə görə?Sən mənə nə yaşatdığını bilirsən heç?O gecə dediklərinlə məni nə hala saldığını,mənə necə böyük bir zərbə vurduğunu?
Səsinin titrəməsinə baxmayaraq,davam etdi danışığına.
-O gün…Sən o gün elə bil ki,məni parka-parça elədin.Mənə,əsas da səninlə dolu olan ürəyimə elə yara vurmaq vurdunki,hələdə yaram qabıq bağlamayıb Ceyhun!Bilirsən niyə?Çünki sağalmadı!
Göz yaşları üzünü isladarkən,yenə də davam etdi.
-Sağaltmağa çalışmadın!Heç bir cəhd belə etmədən,təkrar-təkrar öldürdün məni.Sən!Öldürdün!
Səsinin qəzəblə çıxmasına mane ola bilmədən,davam edərkən,Ceyhun qızın dediyi həqiqətlərlə başını aşağı əydi.
-Sən,mənim gözümün önündə onunla eyni otağa girib yatanda,mən həmin vaxt,özümü otaqda ağlayıb,paralamaqla məşğul idim!Danışmaq istəyirsən?Hər şeyi bilmək istəyirsən elə?
Ceyhunun yenidən o qəribə baxışlarla ona baxdığını görüb,qəzəblə və qərarlılıqla tutdu onu qolundan və arxa qapıya tərəf addımlayıb,sürətlə məkandan çıxdı.Ətrafa baxıb,maşınını axtarıb tapdığında yenidən addımlamağa başlayıb,açarları çantasından çıxarıb ona uzatdı.Qərarlı baxışları adamın üzünə dikilmişdi.
-Bilirsən nə var?Buna son vermək lazımdı artıq!Yorulmuşam.Hara istəyirsənsə gedək,nə danışacaqsansa danış,bitsin artıq!
Ceyhun,tərəddütlə qızın ona uzatdığı açarları götürdü.Təxmini yarım saat sonra bir həyət evinin həyətinə girdi maşın.Leyla,ürək döyüntülərinə məhəl qoymadan,yenə dik duruşunu pozmayıb,endi maşından.Adamın evə doğru addımladığını görüb,onun ardınca gedib,açılan qapıdan içəri girdi.Adəti olmasa belə,bu dəfə evə girəndə ayqqabılarını belə çıxarmadı.Arada yaranan səssizliyi bu dəfə böyük bir həvəslə pozdu Leyla.
-Hə.Buyur.Səni