eşidirəm!
Artıq səssiz qalmamasının lazım olduğunu bilib,bütün cəsarətini toplayaraq,qızın qarşısında dayandı.
-Leyla…sən mənə elə baxdıqca mən,mən lal oluram.Yalvarıram mənə elə nifrətlə baxma Leyla.Bütün dediklərim,yəni bütün bu olanlar...Leyla,çox gecdi bəlkə.Bəlkə də artıq heç bir mənası belə yoxdu amma,mənim həyatımda tək doğrum var.Mən səni sevirəm.
Bu üç kəliməni bir zamanlar onun dilindən eşitmək üçün nələr çəkmişdi.İndi isə qəribə idi ki,bütün bunları eşitmək,Leylada gülüş hissindən başqa bir şey yaratmırdı.Güldü də...Dayanmadan,gözündən yaş axana kimi güldü.
-Nə?Sevirsən?
Dayanıb,nəfəs almağa çalışdı və gülüşünü saxlayıb,qəzəbli baxışlarını ona dikdi.
-Bilirsən nə var?Sevgi bu qədər ucuz deyil Ceyhun bəy!
-Leyla...
Əlini qaldırıb,onun davam etməsinə fürsət vermədən,dayandırdı.Dodağının kənarını dişləyib,özünü ələ almağa çalışdı.Bu gün,bu an onun bütün çəkdiklərinin imtahanı idi.Əgər özünü toplamağı bacarıb,onun qarşısında dik dura bilsə,son olacaqdı artıq.Bundan sonra öz sakit həyatına rahat davam edə biləcəkdi.
-Sən!Mənə fahişə dedin Ceyhun.Həyatından qovdun.Mən isə sənin üçün,hər şeyə rəğmən qürurumu heçə saydım.
Gözündən süzülən yaşın,qarşısını almadı.Səsinin titrəməsi belə vecinə deyildi.Hər şeyə böyük bir nöqtə qoymağın və həyatı ilə üzləşməyin zamanı idi.Bilirdi Leyla.
-Qulaq asmaq istəyirsənsə,diqqətlə qulaq as mənə Ceyhun.Çünki indi danışacam hər şeyi.Sən,Ceyhun,mənim içimə,qəlbimə,elə işləmək işləmişdin ki,mən sənin gözlərini görəndə başa düşmüşdüm bunu.İlk dəfə bir insan mənim üçün bu qədər dəyərli oldu və mən,ona sonsuzadək güvənib,inandım.İcazə verdim mənliyimi əsir almağına.Hər şey o qədər mükəmməl idi ki...Sırf sənin yanında olum deyə,əlimi tut deyə,sənə elə bir nişanlııq təklifi etdim əslində.Keçirdiyim o qısa vaxtda mən sənin yanında başqa biri oldum.Sonra,Bakıya dönəcəyim gün,o restoranda eşitdiklərim...Sən əslində böyük bir yalan imişsən Ceyhun.Gözlərimin içinə baxa-baxa yalan demisənmiş.Özüm bilə-bilə,sırf etiraf elə