ə deyə,üstünə düşdüm,amma sənin heç vecinə belə olmadı.Sonra o qəza.Mən səni doğurdan da unutdum və yenə səni ilk gördüyümdə olan oldu.Yenə mənə yalan dedin.Yenə məndən səni gizlədin Ceyhun.Yenə mən sənin yanında qaldım.Özümü sənə təslim etdim.Sonra da,xatırladıqlarıma rəğmən,sırf yanında olum deyə vaz keçdim mən özümdən,kimliyimdən.Mən sənin qollarında hər şeyi unutdum Ceyhun.Elə bilirsənki,sənin kim olduğunu xatırladıqdan sonra üzünə baxıb gülmək asan idi?Ya əlini tutmaq?Ya toxunuşuna,öpüşünə qarşılıq vermək?Amma,sən heç vaxt dadmadığım xoşbəxtliyi bəxş etdin mənə.Bunun yalan olduğunu bilərək,davam etməsinə,mən icazə verdim.O qadın qapıya gəlib,sənin ona aid olduğunu dediyində belə,yenə mən qürurumu heçə saydım.Sənə görə...
O an hıçqıraraq ağlamaq istəyirdi Leyla.Çənəsi də elə bütün bədəni kimi tir-tir əsirdi.Bütün bunlara baxmayaraq,dərindən bir nəfəs alıb,verərək,davam etdi.
-Əlimdə olan yalnız qürurum idi ki,onu da sənin yolunda sipər etdim mən.Sən neylədin?İki insan birbirlərini sevdiklərində,mütləq bir-birlərinəə səni sevirəm deməməlidilər.Bu iki sözdən də dəyərli şeylər var çünki.Məsələn,davranışları,baxışları.Ən əsası bir-birlərinə dəyər verib,hərəkətləri ilə də o sevgini göstərə bilərlər.Mən...sənnin məni sevdiyini sanmışdım.O gün...O gün ona görə elə geyini,hazırlanmışdım.Çünki bəzən hərəkətlər də bəs etməz.O lənətə gəlmiş kəliməni sənə deyəcəkdim mən.Etiraf edəcəkdim.Ən başından bəri büyün hiss etdiklərimi sənə etiraf edəcəkdim lənətə gəlmiş adam!
Hıçqırmağına daha çox mane ola bilmədi Leyla və əlləri ilə üzünü tutdu.Ceyhunun ona yaxınlaşdığını hiss etdiyində,hirslə əllərini üzündən çəkib,bağırdı.
-Yaxın Gəlmə!Mənə toxunma Ceyhun!
Adamın havada asılı qalmış əli təslimmiyyətlə aşağı düşdü.O da kədər içində yumdu gözlərini.
-Sənə aşiq olduğumu deyəcəkdim mən.Bütün alçaldıcı kəlimələrinə rəğmən etdimdə.Mən o gün sənə səni sevdiyimi dedim!İnanmadın!Qovdun məni.O dediyin fahişə kimi davranıb,qovdun.Sonra da arxana belə baxmadan çıxıb getdin ordan.Sən