canıma can verən cananımı.Yalvarıram...Bir şans ver mənə.Tut yenidən əlimdən.
Kaş ki,bacara bilsəydi.Bütün olanların üstündən xətt çəkib,ona doğru uzanan əli tuta,qollarını boynuna dolaya,möhkəmcə onu qucaqlaya və dəli kimi hönkürə biləydi.Onun qollarında yenidən can tapa biləydi kaş...Qollarını irəli uzatmaq əvəzinə arxasına parıb,bağladı.Gözlərini böyük bir cürətlə qaçırdı onun gözlərindən Leyla.Çarəsizliklə dərin bir nəfəs aldı.Gözlərinə yenidən dolan yaşların,mənliyinin ona olan ehtiyacı olduğunu bilərək,buna belə fikir vermədən,irəli,ona doğru addımlamaq əvəzinə,bir addım geriyə atdı.Bunu belə etməyə sanki bütün gücünü sərf etmişdi.Gözlərinin önündə oynayan xatirələri ilə titrədi bədəni.Bir addım daha atdı arxaya.Biri daha...biri daha...Gzlərini ona doğru uzanan və havada asılı qalan əldən ayırmadan,başını sağa-sola sallayaraq dilləndi.
-Mən sənin əlini tuta bilmərəm.Bir daha...bir daha yaşadıqlarımı yaşaya,özümü sənin üçün alçaldıb,yox say bilmərəm.Necəki...necə ki məni...
Əlləri ilə üzünü quruladı və boğazını düyüm edən qəhərin sayəsində,üzünü yana çevirib,vecsizliklə baxışlarını gəzdirdi ətrafda.Başını bir anda yuxarı qaldırdı.Qamətini dikəltdi və səs tonunu düzəltməyə çalışaraq davam etdi.
-Nəcə ki,məni düşünmədən həyatından qovmuşdun,eləcə də zəhmət çək,yadından çıxar.Unut!Bir daha da yoluma çıxma Ceyhun.Ya da ki,Əli.Fərq etməz hər kimsənsə.Çünki mən artıq bunu edirəm.Sənin az öncə mənə dolanan qolunu,məni qovduqdan sonra o qadına sarıldığını gördüyüm andan vaz keçmişəm mən səndən.Dərdindən ölsəm də,vaz keçmişəm.Səni sevsəm də,mən səndən vaz keçmişəm!
Başını qaldırıb,onun pərişan üzündə gəzdirdi baxışlarını və bütün gücünü sərf edərək yenidən qamətini düzəltdi.Bir söz belə demədən,irəli addımlayıb,stolun üstündəki açarları götürdü və dabanları üstündə fırlanıb,qonaq otağından çıxdı.Bir neçə saniyə sonra,ayaqqabısının dabanının yerdə yaratdığı taqqıltı səsi,açılıb-örtülən qapının səsi ilə tamamilə kəsildi.Sonra isə həyətdən bir maşın səsi