u mahnı oxuyan yaraşıqlı uşağı yaxşı ki,götürdük işə.
Səmanın bu aralar bütün söhbətlərinin sonu mahnı oxuyan oğlanla bitdiyindən,Leyla yenidən güldü.Qızın oğlana yaman gözü düşmüşdü.Yazıq oğlan isə hər dəfə Səma tərəfə baxmamağa çalışırdı.Hər şeyə rəğmən isə,Səma çox yaxşı insan və dost idi.Leyla onu ilk gördüyü andan çox istəmişdi.Boş oturmaq istəmədiyindən həvəslə yerindən qalxdı.
-Gəl gedək mətbəxə.Axır ki,sənə dediyim o şokoladlı suflenin reseptini axtarıb tapdım.Gedək bişirək görək necə alınır?
Altı ay ərzində hər kəsi həyatından silib,yenidən bir həyat qurmağa çalışmağın özü belə olduqca çətin idi onun üçün.Ancaq o bacarırdı və bundan sonrasını da bacaracaqdı!Buraya onun üçün gəlmiş,onun üçün həyatını alt-üst edərək dəyişməyə çalışmışdı.Güclü olduğunu,özünə sübut etməyə ehtiyacı var idi və bunu edirdi də.Bakının,Bilgəh qəsəbəsində açdığı olduqca sadə,rəngbərəng masaların olduğu olduqca şık bir kafe-restoranı vardı Leylanın.Bu,onun xəyallarındakı məkan idi.Yratdığı atmosfer sayəsində,üzündə təbəssümlə gəzməyə adət etmişdi sanki.Ətrafında işləyənlərinin heç birini,bir-birindən ayırmadan,hər kəsə eyni dərəcədə hörmət edir və hər birini də çox sevirdi.Bura,Leylanın böyük ailəsinin yaşadığı məkan idi.Nanisi üç ay əvvəl Yunanıstana getmişdi.Arada bir Zəriflə uzun olmadan,telefonla danışır və tez də söndürürdü.Onunda Səlimlə aralarında byük bir buz dağının olduğundan xəbərdar idi.
Şokoladlı suflesini sobadan çıxardığında,görüntüsü isə gülümsədi.Xüsusi sousunu çıxarıb,üstünə tökdü və yumağı üçün kənara qoydu.İştah açan qoxunun qarşısında mətbəxdəkilərin baxışlarının sufledə olduğunu görüb,gülümsədi.
-Hey millət.Elə baxmayın mənim suflemə.Yenə keçən dəfəki brovni kimi gizlincə yesəniz,size öldürərəm.
Gülümsəməsini gizləyərək,ciddi görünməyə çalışıb,gözlərini küşmüş üzlərdə gəzdirib,əlavə etdi.
-Şey…yəni mənə deyin,sonra yeyin.Off…ürəyiniz nə istəyirsə onu edin.Lazım olar,yenə bişirərəm.
Az öncə sakitçiliyin hökm sürdüyü mətbəxdə qəhqəhə səsləri