a gətirmək ve onu xoşbəxt olmayan bir ailəyə məhkum etmək.Və ya...və ya onu heç istəməmək...
-Sencə evlilik azadlığından vaz keçməkdi?
-Əlbəttəki...ora gətmə,onu eləmə,mənim istəklərim olmalıdı,bla bla bla...
Ceyhun gülərək ona olduqca yaxınlaşdı.Gözlərindəki baxış ələ salmaq deyilsə nə idi?Ya o dodaqlarının qıvrımı?
-Qorxaq!Sən sadəcə balaca bir qorxaqsan Leyla!
Qorxaq?Həm də balaca qorxaq?İçində yaranan üsyan burulğanına düşməmək üçün gözləri böyümüş halda udqundu.Əlini qaldırsa,onun o yaraşıqlı üzünə bir şillə vursa?Yox.Bu ağılsızlıq olar.
-Nədən q..qorxuram..ki?
Lənət olsun!Yenə bu adamın yanında kəkələyirdi.Ömründə bu cür hal yaşamamışdı.Onsuzda bütün hiss sərhədlərini onun yanında ikən aşmamışdıki?Aşmışdı!Həmdə artıqlaması ilə!
-Evlilikdən!
Əlini qaldırıb onun üzünə düşən bir neçə saç telini kənara çəkdi.Rahatladıcı və olduqca yumuşaq səs tonu ilə danışığına davam etdi.
-Evlilik paylaşmaqdır Leyla.
Onun yaxınlığı ilə ürpərən içi,sürətlə döyünən ürəyi fikirləşməsinə əngəl olurdu sanki.Səs tonunu normallaşdırmağa çalışdı və yenə gülümsədi.
-Hah...yatağı!
-Yanılırsan gecə gözlü.Həyatı paylaşmaqdı.Hissləri,bərabərliyi.Evlilik vahid olmağı bacarmaqdı!
Gecə gözlü...Necə də gözəl və həzin səslənmişdi.Bu cür lirik və melodik səsi heç vaxt eşitmədiyini düşündü.Həyatı boyunca nə onun kimi birini görmüş,nədəki onun yanında olduğu qədər rahat davranmışdı.Bir gerçək də vardı ki,o,haqlı idi.Qorxurdu.Birinə bağlanmaqdan,onu sevib özünü təslim etməkdən.Ən vacibi isə o birinin sonradan yalnış insan olduğunu öyrənməkdən.Düşüncələr içində boğuşarkən bir gerçəyində fərqinə varmışdı.Əslində o,Ceyhunun özündən qorxurdu.Bəlkədə çəkinirdi.Düşüncələrindən,hər mövzuya olan özünəməxsus yanaşma tərzindən,onu gücsüzləşdirməsindən.Bəli,Ceyhunu tanıdığı vaxt çərçivəsinin,bir günün heç yarısını belə doldurmadığına baxmayaraq,Ceyhun,Leylanın sarsılmaz iş qadını imicini və qəddar görüntüsünü yerlə bir etməyə başlamışdı.Bunu necə edirdi,Leyla belə bilmirdi.Bəlkədə o heç bu