zaman hündürlükdən aşağı çox baxdığında başı gicəllənərdi onsuzda.Elə buna görə də üzünü yenidən dənizə çevirdi.Gözlərini yumub,uzaqdan belə olsa küləyin ona tərəf gətirdiyi dənizin o duzlu yosun qoxusunu içinə çəkmək istədi.Ancaq böyük bir qəribəlik vardı.Çiyərlərinə dolan qoxu elə dənizinki idi.Ancaq...bu qoxu?Bu onun qoxusu idi!Beyni ona yenə oyun oynayırdı.Yenə onun qoxusunu hiss edirdi.Ancaq bu mümkün deyildi.Bilirdi.Əsən yay küləyi belə onu ələ salırdı artıq.Bəlkə də kimsə onun istifadə etdiyi ətirdən vurmuşdu?Amma yox!Heç vaxt,heç kimdə o ətir bu cür qoxa bilməzdi.Bu...bu tamam başqa idi.Bağladığı göz qapaqlarını kədərlə qaldırdığında,baxışlarını kokteylinə çevirdi.
Bəyaz bir gül...
Yanına kimsə gəlib getmişdi və onun bundan xəbəri olmamışdı?Qaşları çatıldı Leylanın.Arxasında bir nəfəs hiss etdiyində,qəfil arxasını döndüyü an,taxta maneənin üstündə duran stəkana dəydi dirsəyi və stəkan,qayalıqlara çırpınıb,yox oldu.Ancaq bu belə,gözlərinin böyüməsinə,dodaqlarıın təəccüblə aralanmasına mane ola bilmədi.Qarşısında idi.Nəfəsini,qoxusunu hiss edirdi və o vurulduğu gülümsəməsi ilə ona baxırdı. Artıq təəccübünü belə gizləyə bilməyəcəyindən əmin olub,bir qədər özünü ələ almağa çalıb,dilləndi.
-C...ceyhun?
Lənətə gəlsin!Yenə kəkələyirdi!Ancaq yenə,əlindən heç nə gəlmirdi.Ağzının hələ də təəccübdən açıq qaldığını xatırlayıb,cəld dodaqlarını yumdu.Qamətini dikəltdi.Əvvəlki o soyuq baxışlı Leylaya çevrilməliydi.Dərhal!Üzünü yenidən dənizə tərəf çevirdi.Boğazını təmizləyib,içində baş qaldırmaqda olan o amansız həsrət burulğanını görməzdən gəlməyə çalışdı.
-Nə işin var b..burda?
Onun cavab verməyini gözlədiyində,Ceyhun tam arxasında dayanıb,bir qədər önə əyilib,heç tərəddüt belə etmədən pıçıldadı.
-Bir zaman biri sənə,sənin rənginin qırmızı olduğunu demişdi.Alovlu qırmızı.Mən isə səni həmişə ağ olaraq bildim gecə gözlüm.Hər şeyə başdan başlasam yaxşı olacaq deyəsən.
Səssizlik içində Leyla başını aşağı əymiş onu dinləməyə başlamışdı.Ceyhun isə məlahətli səsi ilə