ə danışırdı.
-Kim deyə bilərdiki,sənin haqqında danışarkən,sənin gülüşünə tutulub qalacam?Dostumun subaylığa vida gecəsində böyük-böyük danışırdım.
Yaraşıqlı çöhrəsini ələ salan bir gülüş ələ alarkən dayanmadı,davam etdi.
-"Heç kim mənim qəlbimin sahibi ola bilməz,heç kimi sevmərəm!"O qədər özümdən əmin demişdim ki,bu cümləni…O qədər qəti.Necə deyim?Məsələn,adicənə gözünü bir dəqiqədən artıq qırpmadan açıq saxlaya bilməyəcəyini bildiyim kimi dəqiq və əmin idim bundan.Heç demə yanılmışammış…
Təəccüblə ona tərəf çevrildi Leyla və Ceyhun,gözlərini onun olduqca gözəl simasına zillədi.Baxışları ilə aşina olduğu çöhrəni içdi.Olduqca asta səs tonu ilə heyranlıq dolu baxışlarını onun üzündən çəkmədən aramla davam etdi danışığına.
-Sonra bilirsən noldu?Heç bir dəqiqə belə keçməmiş dediyim bütün sözləri çırpdın üzümə.
Anlamamışlığın verdiyi təəccübdən donuq baxışlarını çevirdi Leyla Ceyhuna.Nə deməyə çalışırdı bu adam?Yaxud dəqiqliklə nədən danışırdı?Nə dostu?Nə subaylıq gecəsi?Nə dəvəti?Onlar o oteldə çarpışaraq tanış olmamışdılar bəyəm?Xatırladığı və bildiyi qədərilə o gecə oteldə heç bir əlavə dəvət yox idi axı?Düşüncələrindən onu yenə Ceyhunun səsi ayırdı.
-Hovuz başında o adamı suya çırpdığında qəlbimi oğurladığından tam xəbərsiz idin.Kimliyini bilmədən tutulub qaldım yerimdə.Elə döyünmək döyündü ki,ürəyim elə bildim partlayacaq və mən o andaca öləcəm.Ağ rəngli don var idi əynində,eynən bunun kimi və saçların...
Leylann tir-tir titrədiyindən belə xəbərsiz əlini atıb qızın saçındaki sancağı ustalıqla çıxardı.Uzanmış saçları kürəyinə tökülərkən,Ceyhun burnunu saçlarına dayayıb,qoxusunu çəkdi içinə dərindən.Danışmağa çətinlik çəkirmiş kimi boğuq və dərindən gələn hissi verən səs tonu ilə davam etdi.
-Eynən belə tökülmüşdü küreyinə və sən gözlərinlə gülümsəyirdin.O qədər müxtəlif gülüşlü,sarışın,qaraşın,qızılı qadın görmüşdümki…O qədər adamın ağlını başından yalnızca bir gülüşü ilə alanlarını görmüşdümki…Amma…amma sən Leyla.Sən gözlərinlə gülümsəyirdin.Bir hovuz