ş qondurdu.Nazlı gözlərini yumub yatmağa çalışarkən,Leyla yavaşca yerindən qalxıb,otağın işığını söndürərək,kiçik tumba lampasının zəif işığını yandırıb,otaqdan çıxaraq qapını səssizcə bağladı.Gülümsəyərək yataq otaqlarına doğru gedərkən zaldan gələn televizor səsi ilə addımlarını o tərəfə doğru yönəltdi.Üzündə təbəssümlə Ceyhunun yanına gəlib yanında oturdu.Ceyhun qolu ilə onu özünə çəkdiyində Leyla rahatlıqla başını onun sinəsinə yasladı.Saçlarında hiss etdiyi kiçik öpüşlərlə ona daha da möhkəm sarıldı.
-Nəyə gülürsən belə?
Üzündəki gülüş daha da genişləyəndə əminliklə inanmırmış kimi pıçıldadı.
-Təbrik edirəm.Qızımız aşiq olub.
Ceyhun bir anda eşitdiklərindən dəhşətə düşmüş kimi yerindəcə donub qaldı.Daha sonra isə qaşlarını çatıb Leylanı çiyinlərindən tutub üzünə baxdı.
-Sən nə dediyini bilirsən heç?
Leyla Ceyhunun üzünü əlləri arasına alıb gülümsəyərək başını yellədi.
-Ah...mənim sevgilim də qızını qısqanırmış.
-Sənə o oğlanla Nazlını birdə oynamağa qoymamağı demişdim.Görürsən noldu?O hələ balacadı Leyla.
Kimdən bəhs etdiyini bilmirmiş kimi üzünə təəccüb ifadəsi yerləşdirib bilərəkdən saflıqla soruşdu.
-Hansı oğlan?
Çatılmış qaşlarını düzəltmədən yüksək səslə cavab verdi.
-Mənimlə oyun oynama.O kirpibaşı deyirəm.
-Ayıbdı Ceyhun!Onlar hələ uşaqdılar.Nazlının beş yaşı var hələ.
Özünə xas tərsliklə bir qədər sərt səs tonu ilə əlavə etdi Ceyhun.
-Dörd!Dörd yaşı var.
-İki həftə sonra beş olacaq.
-Xoşum gəlmir o kirpibaşdan!Qurtardı getdi.Onlar birdə bir yerdə oynamayacaqlar.
Bezgin halda dərindən nəfəs alıb gözlərini süzdürdü.
-Ceyhun şişirdirsən.
-Keçən dəfə Nazlıyla evcik-evcik oynayanda gördüm onları.Qızım onun üzündən öpüb işə yola salırdı.Heç bilirsən bu nədi?Yada mənə nə dedi o balaca şeytan?Anamda səni öpüb işə yola salırmışmışmış…
Kiçik qəh-qəhəsini gizlətmədən qollarını onun boynuna dolayıb üzündən öpərkən söhbətlərini davam etdirdi.
-Əlbəttə ki,bilirəm əzizim.Çünki uşağı düz bir həftə Nazlıya yaxın qoymamışdın.
-Hələ o gün