yanaqlarından sıxıb,mənim arvadım başqası olsa sən də sevgilim olarsan deyirdi qızıma.Yuxuda görər Nazlımın gül üzünü.Yolacam onun o kirpi başını.
-Onlar oyun oynayırdılar Ceyhun!Sən əvvəl belə deyingən deyildin axı həyatım.
-Elə oyun olar?Yeddi şüşə,gizlənqaç oynasınlar.Ya da nə bilim başqa oyun oynasınlar.Gül kimi oyunlara nə gəlibki?Əminəmki elə oyunları da mələyimə o kirpibaş öyrədir.Həm o oğlan da heç yaxşı biri deyil.Oğlan uşağının nə işi vare evcik-evciklə.Bir sözlə o uşaq mənim qızımın tərbiəsini pozur!
Ceyhunun hirs dolu baxışlarını görüb qəhqəhə ilə gülərkən qollarının boynundakı tutuşunu daha da möhkəmlədib,onu özünə tərəf çəkdi.
-Düz deyirsən.Hm…Fikirləşim bir çarə tapım.Tapdım.O evcik-evciyi biz oynasaq daha yaxşıdı...Hə nə deyirsən?
Onun belinə qolunu dolayıb onu daha da çox özünə tərəf çəkərkən heç düşünmədən dodaqlarını dodaqlarına həbs etdi gənc adam.Nəfəsləri nəfəslərinə qarışıb,öpüşləri bir-birlərinə qarşı olan hissləri kimi daha da dərinləşərkən bir-birlərindən ayrıldıqlarında Leyla alnını Ceyhunun alnına dirəyib pıçıldadı.
-Səni Sevirəm həyatım...
-Bir də məndən soruş Leylam…
Onu asanlıqla qucağına alıb yataq otaqlarına doğru gedib,qapını bağladıqlarında Leyla şıltaqlıqla bilərəkdən dodaqlarını onun boynunda gəzdirirdi.Boğazında təmbəlliklə gəzən dodaqlarla Ceyhun çoxdan bihuş olarkən astadan pıçıltı ilə Leylanın dediyi sözlə onu qucağından yerə endirdi.
-Çox sağol.
-Nəyə görə?
-Vaz keçmədiyinə görə.Məndən,bizdən...Nə bilim.Məni sevdiyinə görə çox sağol.Məni dünyanın ən xoşbəxti etdiyinə görə.Çox sağol Ceyhun.
Onun varlığını daha da çox hiss etmək istəyirmiş kimi gülümsəyərək yalnız ona məxsus olan gözəli heç düşünmədən sinəsinə sıxıb ətrini çəkdi dərindən ciyərlərinə.
-Sənə evlənmə təklifi etdiyimdə mənə dediklərini xatırlayırsan gecə gözlüm?Nə yaşanarsa yaşansın,bütün çətinliklərin sonunda xoşbəxtlik gizlidi demişdin.Çətinliyin içində mənə işığı bəxş etdiyin,əlimi tutub,mənimlə birgə addımladığın,varlığınla,nəfəsinlə canıma can