n dirsəklə üz-gözünü turşutmağı bir oldu.Ağrının nəticəsində Leylanın heç acımadan dirsəyini ilişdirdiyi yeri əliylə ovamağa başlayanda üzündə əvəzsiz bir gülüş yaranmışdı.
-Mənə bax Ceyhun bir də ağzını açsan…Puah yox bir…
Leylanın hirslə ondan ayrılmasını və tərsliklə yatağın qırağında əyləşdiyini seyr etdi həyəcanla.Bu qadının hər halını ayrılıqda sevirdi.Hələ ki,qısqanclıqdan dəli-divanə idisə…
-Niyə qısqanırsanki həyatım?Olub-keçənləri deyirəmdə.
Leyla isə çatıq qaşlarla ayağını yerə vura-vura onu dinləmədən deyinməyinə davam edirdi.
-Bilməmişdik.Gülüşü,baxışı,ay nə bilim əzələləri,boyu,buxunu,o yaraşıqlı yumruq atılası sifəti.Ümumiyyətlə o qızlarda zərrə qədər ağıl yoxdu.Həm bilirsən nə var…
Sözü Ceyhunun onu möhkəmcə qucaqlaması və qəhqəhəsi ilə kəsilərkən küskünlüklə üzünü yana çevirdi.Bu dəfə də adamın o melodic səsi eşidildi.
-Biri gülüşünə vurulur,biri duruşuna,biri saçlarının ətri ilə bihuş olur,biri gözlərindəki o işıltını görmək üçün gic-gic hərəkətlər etməyə başlayır.Bəziləri sənin səsini eşitmək üçün xüsusi canfəşanlıq edir.Mən isə hər nə qədər qısqanclıqdan dəli olsam da bir şeyi lap dəqiq bilirəm.
Bir neçə saniyə bundan öncə yana tutduğu üzünü həyat yoldaşına tərəf çevirib,utancaqlıqla onun üzünə baxdı.
-Bilirəm ki,sən yalnız məni sevirsən və yalnız və yalnız mənə aidsən.Hətta mənə bir dünya gözəli çoxbilmiş bir qız övladı belə vermisən.Təbii ki…bir oğlumuzda olacaq.
Yavaş-yavaş üzünə yayılan təbəssümlə bir anda onun dodaqlarına yapışıb,incə qollarını Ceyhunun boynuna doladı.Dodaqları vasitəsilə bir-birlərinin ruhuna ruh qatarkən Leyla onun qucağına tərəf nə vaxt çəkildiyindən xəbərsiz oldu.İstəklə bir-birlərinin öpüşlərinə qarşılıq verdilər.Qısa bir anlıq bir-birlərini geri çəkdiklərində istək dolu səsləri eşidildi.
-Və səndə mənimsən Ceyhun…
-Həyatımsan Leyla.
-Səni sevirəm.
-Səni sevirəm.Ozel Bolum
Əvvəlcə qara gözləri birdən açıldı və o tərəf bu tərəfə boylandı.Yorğanı üstündən atıb,ayağa qalxdı və astaca otağının qapısını