açdı.Az açılmış qapıdan başını çıxarıb,ətrafa göz gəzdirdikdən sonra,yenə səssiz olmağa çalışaraq pilləkənlərə tərəf qaçdı və anasının tapşırdığı kimi ehtiyyatla endi pilləkənləri.Gedəcəyi yön bəlli idi.Mətbəx!İri mətbəxdən içəri keçdiyində gözləri cəld ətrafda gəzdi və axtardığını tapdığında üzü işıldadı.Yüksək mətbəx masasının üstündəki rəngli torta baxdı həsrətlə.Dünən çox konfet yediyinə görə anası ona tortu hazırlayarkən,artıq qalan yerlərindən belə verməmişdi.Stulu çəkib,üstünə çıxdığında əlini uzadıb,tortun qabını tutub,özünə tərəf çəkdi.Nə qədər dil tökmüşdüsə də bacısı Nazlı belə o tortun artıqlarından verməmişdi.Görərdi o gününü.Üzündə atasınınkinə bənzər gülüşü ilə barmağını qaldırıb,Nazlının bu günki ad günü tortunun düz ortasına batırdı.Şəkər xəmirini deşib,bir qədərini tortun üstündən soyub yedi.Doymadı.O balaca barmaqlarını yenidən torta batırdı.Yedi,yedi...Sonra isə tortu yenidən əvvəlki yerinə itələdi.Barmağını yaladı və geri qalanını penjamasına sildi.Stulun üstündən yerə tullanıb,mətbəxdən çıxdı.Bu dəfə pilləkənləri çıxarkən cəld idi.Otağından içəri keçdiyində dərin bir nəfəs aldı və qaçıb,özünü o çox sevdiyi gəmi modelli yatağına tulladı.
Evi qızın qışqırıq səsi bürüdüyündə,Leyla da təəccübdən böyüyən gözləri ilə dünən zəhmətlə düzəltdiyi torta baxırdı.Bu...bu tortdan çox ortası deşik qabda bişən və uğursuz alınan keksə bənzəyirdi.Bu gün qızının ad günü idi.Neyləyəcəkdi indi?Nazlını nə qədər sakitləşdirməyə çalışdısa belə,Nazlı hirslə ağlaya-ağlaya qışqıraraq çıxdı mətbəxdən.Onun gedəcəyi yeri bilirdi Leyla.Əzizin otağı!İlahi.Evləri bu gün Nazlının dostları ilə dolu olacaqdı və göründüyü kimi bir azdan,bu evdə üçüncü dünya müharibəsi çıxacaqdı.Özü də vaxt itirmədən,Nazlının dalınca çıxdı mətbəxdən.Ceyhun hələ oyanmamışdı.Elə görünürdü ki,uzağı beş dəqiqəyə oyanacaqdı.
-Səni öldürəcəm Əziz!Heyvan!Zəhləmgetmiş!Görüm alergiyan qalxsın lap kəlləçarxa.Bütün bədənin səpsin elə.Boğazında qalaydı tortum.
Nazlının dediklərini eşitdiyi qədərilə onu