arxaya atıb,boynuna uzun bir öpüş qondurdu Ceyhun.
-Niyə səsləri bürümüşdü evi belə?
-Əziz bəy,səhər tezdən durub,Nazlı xanımımızın tortunu düz ortasından barmaqlayıb yeyib.
-Vhu...Nazlımı qınamıram onda.Yaxşı ki,bir kubiklə canımı qurtarmışam sevgilim.
-Məncə əynini dəyiş,get onunla bir tort al gətir.Axşama sinif yoldaşları falan gələcəklər,bilirsən.Ağlamaqdan bir təhər olacaq yoxsa.
-Mənə bax gecə gözlüm,o kirpibaş da gələcək düzün de.
-Off Ceyhun.Kamran onun uşaqlıq dostudu.Əlbəttə ki gələcək.
-Ağzında sinif yoldaşları deyirsən Leyla.Onun nə işi vare mənim qızımın ad günündə?
Tərsliklə üzünü buruşdurdu Ceyhun və geyinmə otağına tərəf gedərkən,hələ də deyinməklə məşğul idi.
-Heç xoşum gəlmir mənim o kirpibaşdan.Bir gün Nazlı onun üzündən ağlasa,bircə-bircə dartıb çıxaracam o tükləri onun başından.
Düzəlməyəcəkdi bu adam.O,çox yaxşı ailə başçısı,həyat yoldaşı və ata idi.Düzdü çox tez hirslənməyi,oğlunu özünə oxşadıb tərifləməyi,qızını hər kəsdən dəli kimi qısqanmağı və Leylanı da hər halı ilə dəli edib,dəli kimi sevməyi də var idi.Onun arxasınca baxdığında gülümsədi Leyla və özünü saxlaya bilməyib,dilləndi.
-Qısqancsan yaraşıqlım!Heç oğlun bağçadakı qızlara göz vuranda belə danışmırsan.
-Puah bilməmişdim.Oğlan uşağıdıda...
Leylanın qollarını sinəsində çarpazlamış və bir qaşı yuxarıda olan halına baxıb,cığalçılıq edən uşaqlar kimi tərsliklə dilləndi.
-Nə elə baxırsane?
-Fikirləşirəm.Soruşanlara iki yox,üç uşağım olduğunu deyəcəm.O dalaşan uşaqlarımızdan da betərsən sən əzizim.
Köynəyinin son düymədini də bağlayıb,ona tərəf gəldi və qolunu boynuna dolayıb,saçlarından öpdü.Qapıya tərəf addımlayıb otaqdan çıxanda da danışırdı.
-Mənim ərköyünlüyüm də,uşaqlığım da,ciddiliyim və bütün sevgim də bu ailənin içindədi gecə gözlüm.Mənim ailəm.Bunun neçə fəxr və qürur olduğunu bilirsən?
Pilləkənin başına gəldiyində,ayaq saxlayıb,onun gözlərinə baxdı Ceyhun.
-Mən hər başımızı yastığa qoyub,yatdığımızda bu günlərimiz üçün Allaha şükr edirəm gecə